Hydrofobe in een zin

De hydrofobe residuen komen bloot te liggen en zullen via hydrofobe interacties binden aan doeleiwitten, zoals NO-synthase of calcineurine.

Bacteriën met ruw LPS hebben gewoonlijk beter doorlatende celmembranen voor hydrofobe antibiotica, omdat een ruw LPS meer hydrofoob is.

Cellen hechten aan hydrofobe oppervlakken maar worden afgestoten door hydrofiele oppervlakken.

In sommige gevallen komen zowel hydrofiele als hydrofobe eigenschappen voor in een enkel molecuul.

Toch vinden er ook hydrofobe interacties plaats en is deze kolom niet 100% orthogonaal met een reversed phase (RP) kolom.

Zowel zwavelbruggen als een hydrofobe kern zijn onderdelen van de tertiaire structuur die bij zeer veel eiwitten voorkomen, zelfs bij eiwitten met verschillende evolutionaire achtergronden.

Gewoon de sensoren voorzien van zo'n hydrofobe coating zodat de sensors niet eens vuil meer kunnen worden.

Inmiddels zijn de Eindhovense onderzoekers erin geslaagd om met hydrofobe DESs niet alleen metalen uit water te halen, maar ook om op een zeer effectieve manier CO2 af te vangen.

Het oppervlak van de fles werd daarvoor bedekt met hydrofiele en hydrofobe materialen.

Juist velden die zijn opgebouwd uit zand, een drainerend bodemprofiel hebben en het hele jaar door belopen worden, zijn vatbaar voor hydrofobe ( waterafstotende) bodem condities.

Een hydrofobe groep heeft het karakter van een apolaire verbinding.

Bij verder opwarmen zet de hydrofobe olie uit tot deze een lager soortelijk gewicht krijgt dan de omringende waterige oplossing.

De hydrofobe kant daarentegen wordt het liefst door vetachtige moleculen omgeven.

De verdeling van hydrofiele en hydrofobe α-aminozuren in een eiwit bepaalt de tertiaire structuur van het eiwit, terwijl de plaats van de α-aminozuren aan het oppervlak van het eiwit de quaternaire structuur beïnvloedt.

Deze hydrofobe vetzuurketens verankeren het LPS in het bacteriële membraan waarbij het overige gedeelte van het LPS boven het celoppervlak steekt.

Fosfolipiden zijn moleculen die zowel hydrofiele als hydrofobe gebieden hebben.

Hierdoor kan het gemakkelijk de hydrofobe lipide dubbellaag van het celmembraan passeren.

Hydrofiele en hydrofobe interacties tussen naburige eiwitten hoeven niet af te hangen van de zijketens van de α-aminozuren.

Late zouten in de reeks verhogen de oplosbaarheid van apolaire moleculen (inzouten) en verhogen de orde in water; ze verzwakken het hydrofobe effect.

Voor Reversed Phase zijn dit C4, C8 en C18 of andere hydrofobe polymeren kolommen.