Hydrolyseren

Ze hydrolyseren en breken af in het milieu.

Een veel toegepaste bewerking is om de lecithine (geheel of gedeeltelijk) te hydrolyseren.

In aanwezigheid van zuren hydrolyseren ze sommigen tot de overeenkomstige formamiden, terwijl anderen polymeriseren.

In de mitochondria wordt het gevormd door ATP te hydrolyseren.

Proteasen die op furine lijken hydrolyseren post-transcriptioneel de α-LTX voorlopers aan het N- en aan het C-terminaal wat in de rijpe toxines resulteert.

Pyrofosfaten zijn onstabiel in waterige oplossingen en hydrolyseren traag tot waterstoffosfaat: : Deze hydrolyse is van belang bij het breken van de energierijke fosfaat-fosfaatbinding in ATP en de omvorming ervan tot AMP.

Zo kan men β-ketonitril 3 verder hydrolyseren naar ketocarbonzuur 4, dat na decarboxylering cyclisch keton 5 geeft.

Dit kan door het te chloreren met zoutzuur en het resulterende acetoacetylchloride te hydrolyseren met water.

Het handelt hier om DNasen die zowel enkel- als dubbelstrengig DNA hydrolyseren en sommige allebei.

Sulfonamiden hydrolyseren ook niet in water.