Ichthyosauriërs in een zin

De naam betekent "de nieuwe ichthyosauriërs", een verwijzing naar het feit dat zij de groep bedoeld aan te duiden die bestaat uit alle ichthyosauriërs die na het Trias leefden.

Onderzoeker Armin Elsler voegt daaraan toe: “Als we kijken naar de fossielen, dan zien we dat veel van hen, zoals de ichthyosauriërs en plesiosauriërs (waterreptielen), levendbarend waren.

Sommige paleontologen dachten dat de ichthyosauriërs gestorven waren door een massale stranding, zoals je soms bij moderne walvissen ook nog weleens ziet, die met honderden tegelijk aanspoelen op een strand.

Chaohusaurus was al levendbarend net als de latere ichthyosauriërs.

Dat heeft de vraag opgeroepen of ook ichthyosauriërs doken.

De meeste leefden (deels) in het water, hoewel de meeste (met uitzondering van de ichthyosauriërs) wel vanuit het water op het land konden kruipen.

De naam eert Friedrich von Huene, de paleontoloog die de meeste artikelen over ichthyosauriërs heeft geschreven.

Het wat grotere aantal jongen per worp, gekoppeld aan een minimale broedzorg, zou er al voor gezorgd kunnen hebben dat ichthyosauriërs kleine familiegroepen vormden.

Hij leefde in de oceaan maar had geen visachtig uiterlijk zoals de latere ichthyosauriërs.

Ichthyosauriërs werden 2 tot 3 meter in lengte, met een ronde kop en een lange, scherpe snuit.

In de loop van de miljoenen jaren pasten de ichthyosauriërs zich steeds beter aan aan het leven in zee en ze kregen steeds meer het uiterlijk van een vis of een dolfijn.

Pearce leidde hieruit af dat ichthyosauriërs levendbarend waren.

Recente studies suggereren dat het geslacht Mixosaurus mogelijk dichtbij de kust of in een rifachtige habitat heeft gewoond omdat het meer compacter, sponsachtig bot in zijn lange botten had dan andere Ichthyosauriërs.

Vroege Ichthyosauriërs zouden slechts of bijna alleen een langzame beweging op en neer in de waterkolom hebben gehad of kunnen fysiologische bescherming hebben gehad voor snelle veranderingen in de waterdruk.

Er zijn weliswaar veel fossielen van Ichthyosauriërs gevonden, maar die zijn in veel gevallen in slechte staat (bron NU.

Beschrijving De ichthyosauriërs hadden een gestroomlijnd, torpedovormig lichaam, waarmee hoge snelheden konden worden gehaald.

Beschrijving Ichthyosauriërs werden 2 tot 3 meter in lengte, met een ronde kop en een lange, scherpe snuit.

De Trias-Jura-extinctie sloeg vooral toe in de zeeën: de conodonta en veel zeereptielen verdwenen, hoewel de ichthyosauriërs en plesiosauriërs de gebeurtenis overleefden.

De Welshman Edward Lhuyd liet in de uitgave van zijn Lithophylacii Brittannici Ichnographia uit 1699 ook wervels en botten uit de ledematen van ichthyosauriërs afbeelden.

Doordat ze maar uit een enkel geslacht bestonden, waren de ichthyosauriërs erg uitstervingsgevoelig geraakt.