Iconoclasme in een zin

De beeldenstorm in de Nederlanden vormt het uitgangspunt van deze reeks over allerlei vormen van iconoclasme.

Moderne kunst is in deze erfgenaam van de christelijke traditie van het iconoclasme: de waarheid is gewoonweg niet af te beelden, hoe schoon een beeld ook mag zijn.

Van het 'iconoclasme' in het Byzantijnse rijk - rond 800, meen ik, maar ik kan er zo maar een eeuwtje naast zitten - tot en met de 'Beeldenstorm' als gevolg van de Reformatie.

Hierna kwam iconoclasme niet meer terug in het Oosten.

Dit nieuwe iconoclasme en deze nieuwe censuur gaan gehuld in de morele jas van bescherming van een minderheid, elke minderheid, zolang die maar niet blank/wit is.

Ik kijk daar niet van op; racisme en ideologische scherpslijperij gaat altijd gepaard met iconoclasme en vrouwenhaat.

Zichzelf vernieuwen door iconoclasme wordt echter nooit haar optie.

Als voogdes trad zijn moeder Eirene op, die de paus verzocht een synode over het Iconoclasme bijeen te roepen.

Het is frappant dat deze kwestie van het iconoclasme zich in de kerk aandiende min of meer tegelijkertijd met de opkomst van de islam, die ook uiterst iconoclastisch is, maar precieze verbanden kunnen niet worden aangetoond.

Toen Leo patriarch Nikephoros afzette en de verering van afbeeldingen veroordeelde, nam Theodorus de leiding van het verzet tegen het iconoclasme op zich.

Daarom dacht hij door het iconoclasme weer in te voeren het tij weer te kunnen keren.

De paus keurde het opkomende iconoclasme in het Byzantijnse Rijk ten zeerste af.

Gevolgen Tijdens het iconoclasme werden in kerken de fresco 's en mozaïeken overschilderd soms met geometrische of natuurlijke patronen.

Iconoclasme Constantijn bleek een nog feller iconoclast te zijn dan zijn vader.

Na het iconoclasme zien we vaak marmeren "templa" opduiken met de afbeelding van heiligen, maar het gaat nog steeds om weinig uitgewerkte iconografische programma's.

Paul werd in 723 Ravenna in een tijd waarin het iconoclasme van keizer Leo III tot grote opschudding in het Byzantijnse Italië zorgde.

Vooral de pausen waren sterk tegen iconoclasme.

West-Georgië stond intussen onder Byzantijnse invloed, maar ook deze was in de negende eeuw tanende: het iconoclasme verdeelde het rijk ernstig.

Gebeurtenissen Byzantijnse Rijk * Keizerin Irene roept in Constantinopel een concilie bijeen, deze wordt echter verstoord door iconoclasme -getrouwe militairen.

Het betreft een van de belangrijkste werken van de 9e-eeuwse Byzantijnse Renovatio, de herleving van de antieke cultuur in het Byzantijnse Rijk na de Tweede Iconoclasme ( Beeldenstorm ) die in 843 eindigde.