Ideeëngeschiedenis

In boeken zoals Cosmopolis' (1990) en Return to Reason (2001) linkt hij dit ook met een bepaalde ideeëngeschiedenis.

Een onweerstaanbare ideeëngeschiedenis van het interbellum, met Ludwig Wittgenstein, Martin Heidegger, Walter Benjamin en Ernst Cassirer in de hoofdrollen.

Ik zou zeker de ideeëngeschiedenis niet verwaarlozen.

Zijn stijl en onderwerpskeuze – persoonlijk en essayistisch, met een sterke nadruk op cultuur- en ideeëngeschiedenis – kwamen buiten de academie goed tot hun recht.

Het punt wat ik maakte is dat in de Engelse traditie Marx en Mill in elkaars verlengde liggen in de ideeëngeschiedenis van de 19e eeuw, en dat het dus niet zo tegenstrijdig lijkt als Continentalen en Amerkanen menen.

Het resultaat is een apolitieke en originele twintigste-eeuwse ideeëngeschiedenis.

Deze ideeëngeschiedenis analyseert de vaak diepgewortelde weerzin jegens de democratie onder Franse filosofen.

Eenmaal terug in Oxford begint Berlin zich langzaam te verwijderen van de dan gangbare academische filosofie en zich toe te leggen op de ideeëngeschiedenis.

Hij verzint een complete ideeëngeschiedenis bij elkaar, maar hij doet het in geuren en kleuren.

Hoe vlot het boek ook is geschreven, Grayling bedrijft hier ‘ideeëngeschiedenis’ van een soort dat inmiddels volkomen achterhaald is.

Kruisen van mens en aapDe Nederlandse Darwin (een titel die eerder ironisch dan serieus bedoeld is) ontvouwt zich daarbij vooral als een ideeëngeschiedenis over afstamming en ras van de eerste helft van de twintigste eeuw.

Zich werkelijk verdiepen in de liberale ideeëngeschiedenis is er dan ook niet bij in anti-neoliberale kringen.

Berlin was de eerste die zich specialist in ideeëngeschiedenis noemde; hij begon als filosoof en eindigde als historicus.

Het boek is veel gelezen, ongetwijfeld mede dankzij Yovels vermogen om ideeëngeschiedenis zo op te schrijven dat die zich als een roman laat lezen.

Met 'Het tijdperk van de tovenaars' puzzelt Wolfram Eilenberger een grandioze ideeëngeschiedenis van het interbellum bij elkaar, waarin Wittgenstein, Heidegger, Walter Benjamin en Ernst Cassirer als de hoofdpersonen optreden.

Redacteur bij een klein Vlaams-nationalistisch tijdschrift, een functie die hij combineerde met een post als uitgever bij een instituut voor ideeëngeschiedenis, met een voorkeur voor de geschiedenis van het Europese nationalisme.

De schrijver heeft het over ideeëngeschiedenis.

Hij promoveerde in 1984 op ideeëngeschiedenis.

Ideeëngeschiedenis is verwant met of een stroming binnen de intellectuele geschiedenis.

Ook hierin behandelt Klukhuhn aan de hand van de westerse ideeëngeschiedenis de subject-objectscheiding.