Idstein

Hij overleed toen hij in een vlaag van waanzin uit een venster van de burcht te Idstein sprong, en werd begraven in de Uniekerk te Idstein.

De dominee van Idstein verzekerde ons dat hij geen melding van het huwelijk in de registers had gevonden, hoewel hij er een vond betreffende het huwelijk van een van de zuster van de prinses.

De officiële vriendschapsband met Idstein is in mei 2012 in goed onderling overleg beëindigd.

De slachtoffers werden in 2014 door het stadsparlement van Idstein unaniem gerehabiliteerd.

Deze deelden hun bezit, Adolf III regeerde als graaf van Nassau-Wiesbaden, en Filips als graaf van Nassau-Idstein.

Door het overlijden van graaf Frederik Lodewijk van Nassau-Ottweiler op 25 mei 1728 erfden Karel en Willem Hendrik het graafschap Nassau-Saarbrücken en het vorstendom Nassau-Idstein.

En in 1676 en 1677 werden op initiatief van Johan opnieuw heksenjachten uitgevoerd in Idstein, die met de dood van Johan eindigden.

Filips was in 1511 zijn vader opgevolgd als graaf van Nassau-Wiesbaden-Idstein.

Hij overleed op vierjarige leeftijd en werd begraven in de Uniekerk te Idstein.

Hij stond tot 1663 onder regentschap van zijn oom Johan van Nassau-Idstein.

Hij volgde in 1599 (onder regentschap) zijn broer op als graaf van Nassau-Idstein.

Johan Lodewijk en zijn broers en hun ooms Johan van Nassau-Idstein en Ernst Casimir van Nassau-Weilburg gingen in 1651 over tot een verdeling van hun bezittingen.

Margaretha's betovergrootvader Johan I van Nassau-Weilburg was de jongere broer van Adolf I van Nassau-Wiesbaden-Idstein, een betovergrootvader van Margaretha's echtgenoot Filips.

Met Johan Lodewijk II stierf het Huis Nassau-Wiesbaden-Idstein uit.

Het vuur ontstond in de motor van de bus en verspreidde zich snel over het voertuig dat in de buurt van Idstein reed.

Gedurende twee korte perioden worden Wiesbaden en Idstein van elkaar gescheiden.

Hij was een eerste maal getrouwd geweest met Sophia Louise van Nassau-Idstein.

Na de dood van zijn vader in 1370 regeert hij over Nassau-Idstein en na de dood van zijn kinderloze broer Gerlach in 1386, ook over Wiesbaden.