Ijzertoren in een zin

Gedicht van Verschaeve op de IJzertoren Verschaeve dichtte het bekende vers "Hier liggen hun lijken als zaden in het zand, hoop op den oogst O Vlaanderland" dat ook op de eerste IJzertoren voorkwam.

De 22 verdiepingen van de IJzertoren zijn ingericht als een museum over Oorlog, Vrede en Vlaamse ontvoogding.

Na de vernieling van de eerste IJzertoren werd het beeld, net als de andere, ingewerkt in de Paxpoort.

Ook zijn standbeeld werd op de voetstukken van de IJzertoren geplaatst.

De stoffelijke resten van beide broers werden na de oorlog herbegraven in de crypte van de IJzertoren, een herdenkingsmonument voor de gesneuvelde Vlaamse soldaten in het West-Vlaamse Kaaskerke, een deelgemeente van Diksmuide.

Eerst bezochten we de dodengang en daarna begaven we ons naar Diksmuide waar we de IJzertoren bezochten.

Bijna letterlijk in de schaduw van de IJzertoren, op een veld niet ver van de IJzer.

Naast een bezoekje aan de Dodengang, IJzertoren, Brits kerkhof en de Menenpoort, aten de leerlingen stoemp uit gamellen.

Paul De Belder, voorzitter van het IJzerbedevaartcomité, hield aan de voet van de IJzertoren een pleidooi voor vrede en voor een ‘zo groot mogelijke autonomie voor Vlaanderen’ binnen een Belgische confederatie met vier partners.

Op de IJzertoren prijkt nog altijd de wereldwijd gekende leuze 'Nooit meer oorlog'.

De IJzertoren, een Vlaams-nationalistisch symbool was in 1946 met een dynamietaanslag opgeblazen.

De IJzertoren is in 1986 door de Vlaamse overheid erkend als Memoriaal van de Vlaamse ontvoogding.

Dit leidde tot het overbrengen op 21 augustus 1932 van zijn stoffelijk overschot naar de crypte onder de IJzertoren, waar hij samen met Lode De Boninge geëerd werd als symbool van de "Vlaamse volksverbondenheid".

Na de verwoesting van de eerste IJzertoren werd het beeld samen met de andere beelden ingewerkt in de Paxpoort.

De daaruit verkregen inkomsten hielpen de bouw van de IJzertoren te financieren.

De oprichting van de IJzertoren kwam er destijds dankzij een groot gezamenlijk volksgevoel, en werd gefinancierd met ingezamelde vrijwillige bijdragen van talloze individuele Vlamingen en verenigingen.

Op 13 augustus 1932 werden de stoffelijke resten van de drie gesneuvelden weer ontgraven, en een week later op de 13de IJzerbedevaart overgebracht naar de crypte van de IJzertoren samen met zes andere gesneuvelden die een symbool waren geworden.

Tot 1933 zou deze zerk daar blijven; alvorens naar de IJzertoren te verhuizen.

Zicht op Kaaskerke Bezienswaardigheden *De IJzertoren staat in Kaaskerke en daar vindt dus ook jaarlijks de IJzerbedevaart plaats.