Imperii in een zin

In 1677 erkende keizer Leopold I de academie, om haar in 1687 te hernoemen tot Sacri Romani Imperii Academia Caesareo-Leopoldina Naturae Curiosorum.

Ze waren blij dat het "rijk" (imperii vires) in de handen van dezelfde familie zou blijven.

Het concept van translatio imperii is uiteindelijk te herleiden tot de Soemerische Koningslijst, waarin wordt gesteld dat het koningschap uit de hemel is nedergedaald en sindsdien telkens bij één koning of stad verblijft.

Ik wordt - bijvoorbeeld - persoonlijk niet aangetrokken door de werktitel Translatio Imperii.

In zijn boek 'lti - Lingua Tertii Imperii: Notizbuch eines Philologen' uit 1947 analyseert de Joodse schrijver Victor Klemperer het taalgebruik van het Derde Rijk.

Böhmer in zijn Regesta imperii.

Deze verwierpen de Ordinatio Imperii van hun vader en werkten op 30 mei 839 in het Akkoord van Worms een nieuwe erfregeling uit; elk ging daarna zijn toekomstige landen betrekken.

Het beroemdste voorbeeld van regesten zijn de Regesta Imperii, waarin de oorkonden van de keizers en koningen van het Heilige Roomse Rijk aan de orde komen.

In 834 wilde Lotharius de situatie van de Ordinatio Imperii van 817 herstellen, waarbij hij als keizer dus boven zijn broers zou staan.

In West-Europa trachtten sommige vorsten om de (West-)Romeinse keizerstraditie, die volgens veel historici met Romulus Augustulus was beëindigd, op te eisen, zoals Karel de Grote (800) en Otto de Grote (962) (zie translatio imperii ).

Karel zag zichzelf als Augustus Imperator Renovati Imperii Romani (Augustus Keizer van het Hernieuwde Romeinse Rijk) en aldus als directe opvolger van de Romeinse keizer.

Toen beging Lothar de vergissing om op basis van de Ordinatio Imperii het oppergezag op te eisen.

Capitulare de villis vel curtis imperii, vaak kortweg Capitulare de villis genoemd, is een landgoedverordening ( capitularia ), die Karel de Grote als gedetailleerd voorschrift over het beheer van de kroongoederen verordende.

De Regesta Imperii zijn tegenwoordig op die manier vastgelegd en ook online toegankelijk.

Hij wordt door Tacitus genoemd als een van de door Augustus in zijn laatste gesprekken aangeduide capaces imperii (cf. mogelijke opvolgers).

Lodewijk de Vrome bemoeilijkte echter zelf de aanvaarding van deze regeling door in 823 een vierde zoon te verwekken: Karel de Kale, Hij werd de ‘Kale’ genoemd omdat hij origineel volgens de Ordinatio Imperii geen land bezat.

Lodewijks oudste zoon Lotharius is het hier niet mee eens, ook omdat het tegen zijn beloften aan Lotharius en zijn broers in het Ordinatio Imperii ingaat.

Nadat Lodewijk de Vrome in 840 was gestorven, eiste Lothar als oudste zoon evenwel alsnog de uitvoering van de Ordinatio Imperii.

Sinds die tijd werd door de prorogatio imperii dikwijls in een tekort aan beschikbare ambtenaren voorzien.