Impressionisten

Ze waren hiermee de eerste uitgeverij die publiceerde over de impressionisten en de post-impressionisten.

Vanwege hun grote invloed op de impressionisten worden Jongkind en Boudin pre-impressionisten genoemd.

Impressionisten Naast de werken van Monet bezit het museum een belangrijke collectie van impressionisten en postimpressionisten.

Wallace komt hier voor de landschappen en impressionisten... maar ik heb toch een iets duistere smaak.

De impressionisten van de negentiende eeuw maakten hun landschappen en portretten niet alleen met verf.

Werken van de groep vroege impressionisten werden systematisch genegeerd.

De officiële salons met academische conformistische regeltjes weren immers nieuwlichters als de impressionisten.

In Parijs ontmoette de Nederlandse schilder de impressionisten en de pioniers van de avant-garde.

Vanop de spiraalvormige trappen kan je uitstapjes maken van de impressionisten naar hedendaagse kunst, en weer terug.

Dat laatste was nadrukkelijk in tegenstelling tot de Franse impressionisten, die zwart doorgaans meden en het zelfs niet gebruikten in schaduwvlakken.

De invloed van de impressionisten laat zich terugzien in de lichtere kleuren die hij vanaf die tijd ging gebruiken.

De kunst van de impressionisten bevredigde Gauguin niet, omdat hij vooral het onzichtbare wilde weergeven, de stemming en gevoelens achter het beeld.

De macchiaioli werden en worden (dikwijls ten onrechte) vergeleken met de Franse impressionisten.

De toegenomen interesse in hun werk en het commerciële succes maakte het de Franse impressionisten vanaf eind jaren 1870 steeds beter mogelijk in hun levensonderhoud te voorzien.

Dit maakte dat eeuwen later Guardi's werken zeer bewonderd werden door de Franse impressionisten.

Door de 'impressies' van het veranderende leven tot het brandpunt van hun kunst te maken legden de impressionisten de nadruk op het aspect van de individualiteit, dat een kenmerk van de nieuwe, moderne samenleving zou worden.

Er zit opvallend veel zwart in het schilderij, hetgeen korte tijd later door de impressionisten en ook hemzelf werd afgewezen.

Gedurende zijn hele verdere leven zou hij zijn zelf ontworpen tuinen blijven schilderen, ook nog na 1890, toen veel collega-impressionisten het tuinthema inmiddels alweer achter zich hadden gelaten.

Geprezen werden vooral de zuidelijke, aan de Franse impressionisten ontleende kleuren, en de elegantie.

Guillaumin accepteert hun aanwezigheid, zoals de Franse impressionisten het 'nieuwe' moderne leven eigenlijk per definitie zouden omarmen.