Vraag je je af hoe je Indicativus in een zin gebruikt? Hieronder staan 8 voorbeeldzinnen uit authentieke Nederlandse teksten. Inclusief de betekenis .
Indicativus in een zin
Indicativus betekenis
aantonende wijs, indicatief
Gebruik van Indicativus
- De belangrijkste betekenis op deze pagina is: aantonende wijs, indicatief
- In het voorbeeldencorpus komt indicativus vaak voor in combinaties zoals: de indicativus, indicativus kan.
Context rond Indicativus
- Gemiddelde zinslengte in deze voorbeelden: 19.6 woorden
- Plaats in de zin: 5 begin, 3 midden, 0 einde
- Zinsoorten: 7 stellend, 1 vragen, 0 uitroepen
Corpusanalyse van Indicativus
- In deze selectie staat "indicativus" meestal aan het begin van de zin. De gemiddelde voorbeeldzin telt 19.6 woorden en het corpus bestaat hier vooral uit stellende zinnen.
- Direct rond het woord vallen vooral treft, imperfectum en imperfecti op; die woorden geven extra context aan het gebruik van "indicativus".
- Herkenbare gebruikssignalen zijn als een indicativus kan weergegeven en de indicativus is ook. Daardoor krijgt deze pagina eigen corpusinformatie en niet alleen losse voorbeeldzinnen.
- Qua corpusfrequentie ligt "indicativus" dicht bij woorden als aaaa, aaai en aalbeek, wat helpt om het woord binnen de bredere woordenindex te plaatsen.
Voorbeeldtypes met indicativus
Dezelfde corpuszinnen zijn hieronder uitgesplitst naar lengte en zinsoort, zodat je sneller ziet in welke soort context het woord voorkomt:
De indicativus treft men aan in alle 6 tijden. (9 woorden)
In de indicativus heeft deze de uitgangen van het imperfectum. (10 woorden)
De indicativus kan ook wel interrogatief gebruikt worden, in normale vragen. (11 woorden)
De indicativus was in pre-klassieke tijden zelfs gebruikelijk; in de klassieke tijd werd deze ook nog wel bij uitzondering gebruikt, maar daarna werd hij geleidelijk verdrongen door de coniunctivus. (30 woorden)
Vorming De vorming van de conjunctivus is als volgt: * NB: de actieve uitgangen zijn gelijk aan die van de indicativus imperfectum activum (-m/-o, -s, -t, -mus, -tis, -nt). (29 woorden)
Vorming De vorming van de conjunctivus is als volgt: * NB: de actieve uitgangen zijn gelijk aan die van de indicativus imperfecti activi (-m/-o, -s, -t, -mus, -tis, -nt). (29 woorden)
Twijfel (dubitativus) Een twijfel, betekenis is hetzelfde als een indicativus, kan weergegeven worden door elke soort conjunctivus, vaak vertalen met het werkwoord 'zullen' audiat? : Zou hij luisteren? (27 woorden)
Voorbeeldzinnen (8)
De indicativus treft men aan in alle 6 tijden.
Vorming De vorming van de conjunctivus is als volgt: * NB: de actieve uitgangen zijn gelijk aan die van de indicativus imperfectum activum (-m/-o, -s, -t, -mus, -tis, -nt).
De indicativus was in pre-klassieke tijden zelfs gebruikelijk; in de klassieke tijd werd deze ook nog wel bij uitzondering gebruikt, maar daarna werd hij geleidelijk verdrongen door de coniunctivus.
De indicativus kan ook wel interrogatief gebruikt worden, in normale vragen.
In de indicativus heeft deze de uitgangen van het imperfectum.
De indicativus is ook meestal declaratief gebruikt, maar dan zonder modale kleuring.
Twijfel (dubitativus) Een twijfel, betekenis is hetzelfde als een indicativus, kan weergegeven worden door elke soort conjunctivus, vaak vertalen met het werkwoord 'zullen' audiat? : Zou hij luisteren?
Vorming De vorming van de conjunctivus is als volgt: * NB: de actieve uitgangen zijn gelijk aan die van de indicativus imperfecti activi (-m/-o, -s, -t, -mus, -tis, -nt).
Veelvoorkomende combinaties met indicativus
Deze woordparen komen het vaakst voor in Nederlandse teksten:
- de indicativus 7×
- indicativus kan 2×
Veelgestelde vragen
Hoe gebruik je "indicativus" in een zin?
Wat betekent "indicativus"?
Hoeveel voorbeeldzinnen met "indicativus" zijn er?
Bekijk perfecte rijmwoorden, halfrijm en assonantie op WatRijmtOp.nl