Individualisme

Dat het individualisme in het verdomhoekje is geraakt door te veel ongeremd collectief individualisme, wil nog niet zeggen dat het principe daarmee heeft afgedaan.

Het individualisme heeft gemaakt dat we los van elkaar zijn gaan staan in plaats van met elkaar verbonden (secularisering en individualisme zijn twee zijden van dezelfde medaille).

Waar ze moeite mee hebben is individualisme, en dan vooral individualisme dat gebaseerd is op hedonisme.

Heren, nu ziet u hoe gevaarlijk individualisme kan zijn.

Dat is niet waar, maar het is wel zo dat het liberalisme als een soort sneltrein aan hem voorbijtrok, in een beweging van individualisme naar gemeenschapsdenken.

Dat staat allemaal haaks op het rationele individualisme van het klassiek-liberale contractdenken.

Dat woke-gedoe is juist het tegenovergestelde van individualisme.

Ik zie hier een pleidooi voor individualisme en persoonlijke vrijheid in en voor een kleine overheid.

Langzaam komt er een cultuur tot stand van individualisme en meer westerse waarden.

Min of meer collectivisme tegenover individualisme.

Ook zie ik nog wel wat werelden van verschil tussen individualisme en onbeschoftheid; en tussen onbeschoftheid en agressie.

Past niet meer in het individualisme.

Volgens sommige psychologen zijn we vandaag met z’n allen heel wat narcistischer dan vroeger, omdat het individualisme en onze afhankelijkheid van likes op sociale media ons nog gevoeliger hebben gemaakt voor de waardering van anderen.

Deze vorm van individualisme stelt echter het gekrenkte persoontje van deze mensen boven alles.

Het individualisme in de samenleving deed de rest.

Het individualisme is veel sterker geworden.

Ik zie het massa-individualisme van miljoenen kleine levens die allemaal op hun eigen manier een verhaal proberen te ontwringen aan de straten.

Individualisme is een heel nieuw concept voor ons mensaap soort, want dat was niet hoe we het hebben overleefd voor de neolithische revo.

Kijk maar eens rond in Vlaanderen en je ziet overal het individualisme.

Komt daarbij nog eens de prestatiedruk van onze huidige samenleving en het toenemende individualisme, en je hebt de perfecte cocktail voor stress, burn-outs en depressies.