Indo

PSIE staat voor 'Proto-Surviving-Indo-European', oftewel het Proto-Indo-Europees dat ten grondslag ligt aan alle thans nog levende Indo-Europese talen.

Dat het daar toch iets genuanceerder lag, meldde ze in 1940 op Java aan de bevriende schrijver Willem Walraven: “Ikzelf wordt door alle totoks (blanke Europeanen, red.) voor een Indo (Indo-Europeaan, red.) gehouden, maar de Indo’s vinden mij een totok”.

Het Indo-Europeesch Verbond opgericht door journalist Karel Zaalberg was een belangenorganisatie voor Indo's die streefde naar een autonoom Indië met een grote rol voor Indo-Europeanen.

Hierbij werd opgemerkt, dat Indo-Europeanen de mogelijkheid zouden moeten krijgen hun cultuur en positie te behouden; enkele Indo-Europeanen maakten ook melding van Nieuw-Guinea als mogelijk nieuw vaderland voor de Indo-Europeanen.

Woning tijdens de Wichman-expeditie in 1903 te Nieuw Guinea Thuisland voor de Indo's De groep die voor de Tweede Wereldoorlog het meeste belang stelde in Nieuw-Guinea waren de Indo-Europeanen ( "Indo's" ).

Desondanks zijn er geen verdere aanwijzingen dat de Indo-Parthische heersers het boeddhisme of hindoeïsme hebben gestimuleerd, dit in tegenstelling tot hun Indo-Griekse en Indo-Scythische voorgangers.

Met zekerheid is vastgesteld dat een vorm van Indo-Arisch werd gesproken in de 14e eeuw v.Chr. dankzij Indo-Arische woorden in documenten die in het gebied van de Hittieten zijn teruggevonden, opgesteld in hun eigen Indo-Europese taal (het Hittitisch ).

Inderdaad, hier ook een Indo (m) getrouwd met een Indo (v) en ook ons interesseert het geen moer.

Daarop wijst bijvoorbeeld het feit dat veel Indo-Scythische heersers dezelfde motieven op hun munten gebruikten als hun Indo-Griekse voorgangers.

De geleidelijke expansie van het Indo-Europees wordt ook wel Indo-Europeanisering genoemd.

De in andere Indo-Europese tradities veel voorkomende Indo-Europese stam *deiwo komt niet voor, en *dyeus (vgl.

Eind jaren veertig schreef Dumézil nog een boek over de Indo-Europese invloed op het oude Rome L'héritage indo-europeen a Rome.

Elke afgescheiden Indo-Europese taalgroep kende zijn eigen regels, waardoor een taal steeds verder af kwam te staan van het Proto-Indo-Europees.

Grammatische wisseling trad van oorsprong op in elk paar etymologisch verwante woorden die in het Proto-Indo-Europees verschillende plaatsing van de klemtoon hadden, waaronder ook de Indo-Europese athematische zelfstandige naamwoorden.

Indo-Europeanisten hebben hieruit geconcludeerd dat het om een oorspronkelijk, Indo-Europees motief gaat.

In zijn vergelijkende studies naar Indo-Europese mythologie meende deze bijvoorbeeld bewijs te vinden voor een oorspronkelijke, Indo-Europese driedeling, namelijk soevereiniteit, krijgerschap en vruchtbaarheid.

Ze kwamen onder andere voort uit relaties tussen Europese mannen en Aziatische en/of inlandse vrouwen, maar ook uit relaties en huwelijken tussen Indo-Europeanen en Europeanen en Indo-Europeanen onderling.

Een algemeen aanvaarde Indo-Europese etymologie voor zijn naam is nog altijd niet gevonden en men speculeert dat deze godheid mogelijk is overgenomen van de (waarschijnlijk pre-Indo-Europese) Oxusbeschaving.

Het artikel in de Java Bode wekte den indruk, alsof alleen Indo’s zich aan dergelijke misdaden zouden schuldig maken, en dat alleen de Indo-Europeesche jeugd in Indië in een staat van verwording was geraakt.

Schrijft hij een verhaal of een roman waarin geen Indo of ‘halfbloed’ te bekennen is, dan krijgt hij van zijn mede-Indo’s het verwijt hun zaak te verraden.