Infinitieven

Dit is het geval bij de infinitieven 'gaan' en 'staan'.

Een typisch Fries kenmerk is het voorkomen van twee infinitieven, een lange en een korte, afhankelijk van de functie in de zin.

Er is één werkwoord met twee infinitieven, namelijk zijn/wezen, oorspronkelijk twee verschillende werkwoorden.

De infinitieven met een lidwoord zijn dubbelzinnig.

De infinitieven van Nederlandse werkwoorden eindigen steeds op -en.

Deze infinitieven komen meestal voor in hun verkorte vorm, die al dan niet een velarisering (misschien onder invloed van de articulatieplaats van de klinker ) van de n met zich heeft meegebracht.

Er is één werkwoord met twee infinitieven, namelijk zijn/wezen.

Stam Bijna alle Nederlandse infinitieven hebben de uitgang -en.

Dubbele infinitieven worden nooit van "te" voorzien.

Een onderscheid tussen twee infinitieven is ook opgetekend voor de dialecten van Noord-Holland (het West-Fries ), waar een Friese invloed in wordt vermoed.