Ingoesjetische

De kleur rood symboliseert de strijd die het Ingoesjetische volk voor zijn bestaansrecht heeft gevoerd en staat voor de verdediging van het Ingoesjetische land.

Enkel Tsjetjseense en Ingoesjetische vrouwen die getrouwd waren met niet-gestraften, werden niet gedeporteerd.

Het Hof gaf echter geen antwoord op de argumenten die aangevoerd werden door Ingoesjetische volksvertegenwoordigers.

In 1958 werd de Tsjetsjeens-Ingoesjetische SSR gerestaureerd door een decreet met dezelfde grenzen als in 1936.

Meteen daarop begon hij aan een verkiezingscampagne voor het presidentschap van de Ingoesjetische republiek, waarvoor hij ongeveer 100.000 handtekeningen wist te verkrijgen.

Ook al zijn er enkele afspraken gemaakt met Noord-Ossetië over de Ingoesjetische vluchtelingen, het conflict is hiermee nog niet opgelost.

Ook meldden de autoriteiten dat het lichaam van Basajevs Ingoesjetische rechterhand Jevlojev onder de gedode terroristen was.

Binnen de groep Noord-Kaukasische talen maakt het Ingoesjetisch deel uit van de Nach-Dagestaanse talen (en daarbinnen van de Tsjetsjeens-Ingoesjetische talen).

De Ingoesjetische bevolking heeft zijn aanstelling met veel enthousiasme begroet.

In 1944 werden onder andere het hele Tsjetsjeense en Ingoesjetische volk gedeporteerd naar Centraal-Azië nadat ze waren beschuldigd door Stalin en Beria van collaboratie met de nazi's en van pogingen tot afscheiding.

In de Sovjet-Unie werden verschillende steden naar Ordzjonikidze genoemd, waaronder de Noord-Ossetische hoofdstad Vladikavkaz (1954-1990) en het grootste 'dorp' van Rusland, de Ingoesjetische stanitsa Ordzjonikidzjevskaja.

Op 1 mei 2006 werd hij bevrijd door de Ingoesjetische politie, naar verluidt zonder betaling van losgeld, maar andere bronnen spraken dat tegen.

Volgens Kommersant was Oeroeschan de meest invloedrijke persoon binnen de Ingoesjetische regering.

Zijn pogingen om samen met de Ingoesjetische president een vreedzame oplossing te vinden voor het Tsjetsjeense conflict die Poetin populair had gemaakt, leidde tot zijn verdere isolatie.

De republiek Ingoesjetië werd een autonome deelrepubliek van Rusland in 1992, nadat Tsjetsjenië zich afscheurde van de Russische Federatie en de Tsjetsjeens-Ingoesjetische ASSR ophield te bestaan.

In 1957 mochten de bergvolken terugkeren (hun huizen waren echter vaak ingenomen door anderen en ze waren dus genoodzaakt om zelf een nieuw bestaan op te bouwen) en werd de Tsjetsjeens-Ingoesjetische ASSR hersteld.