Inkomensongelijkheid

Inkomensongelijkheid gestegen in jaren ‘80 In de tweede helft van de jaren tachtig na een zware recessie nam de inkomensongelijkheid toe.

Behalve corona leiden onderwerpen als stikstof, inkomensongelijkheid, migratie, gender, complotdenken, etniciteit, inclusie, politieke voorkeur en de pietendiscussie tot discussies op de werkvloer.

Bekend werd ook zijn maatstaf voor inkomensongelijkheid, de Theil-coëfficiënt.

De inkomensongelijkheid tussen huisbezitters en huurders is dus aanzienlijk groter dan het CBS nu meet.

De roep om vereenvoudiging van het stelsel is dan ook begrijpelijk: juist het systeem dat is opgetuigd om de inkomensongelijkheid te beteugelen, draagt tegelijkertijd bij aan gevoelde bestaansonzekerheid.

Hogere inkomensongelijkheid is niet goed voor een economie, en leidt ook tot bijvoorbeeld hogere sociale onveiligheid, meer corruptie en meer criminaliteit.

Inspelend op de groeiende onvrede over decennia van neoliberaal beleid en de toenemende inkomensongelijkheid in het Zuid-Amerikaanse land, beloofde hij Chilenen meer te laten meeprofiteren van de export van hun bodemschatten.

Ook is de inkomensongelijkheid in Caribisch Nederland relatief groter.

De inkomensongelijkheid in Nederland is laag.

Economen hebben een nieuwe manier ontwikkeld om de inkomensongelijkheid te meten.

Is het inkomensongelijkheid, of zijn de grondstoffen, diensten gewoon te duur en willen consumenten dat niet betalen?

Klaver had Rutte beet bij een debat over inkomensongelijkheid, waarbij Rutte zijn signatuur debattrucs gebruikt en Klaver hem hierin klem zette.

Petro voerde die campagne op linkse thema’s en pleitte voor groene energie en het wegwerken van de inkomensongelijkheid in het land.

Vanaf de jaren tachtig leidde de toenemende inkomensongelijkheid tot hevige debatten.

Voorzitter van de Europese Commissie Ursula von der Leyen wees eerder op de groeiende inkomensongelijkheid en (verborgen) armoede.

Doordat de sociale uitkeringen niet langer meestegen met de salarissen, groeide de inkomensongelijkheid.

Maar inkomensongelijkheid zou ook beleggers moeten interesseren.

Ronja Jansen, voorzitter van de Jonge Socialisten (JUSO) vertelde aan Het Financieele Dagblad dat de Zwitserse inkomensongelijkheid meevalt, maar de ongelijkheid in vermogen is volgens haar nergens zo groot als in het welvarende Zwitserland.

Bjorn Lous heeft deze vraag onderzocht, waarbij hij zich de vraag stelde: Hoe verhoudt economische vrijheid zich tot (de ongelijkheid in) geluk en vertrouwen, via haar relatie met inkomensongelijkheid.

De schaduwzijden van het kapitalisme worden daarentegen steeds donkerder: groeiende inkomensongelijkheid, groeiende schulden bij de minder vermogenden en opwarming van de aarde.