Inslagbekken

Het enige andere dubbel beringde inslagbekken van Vroeg-Imbrische ouderdom is het Schrödinger-bekken, dit is het jongste inslagbekken met meerdere ringen op de Maan.

De Apollo 16-vlucht had als een van zijn wetenschappelijke doelen het dateren van materiaal uit het Nectaris-inslagbekken.

Het inslagbekken van Mare Imbrium wordt omringd door drie ringen van bergketens, die door de inslag omhoog gekomen zijn.

Hij projecteerde een gewone foto van de volle maan op een witte bol, en aan de linkerkant van de bol ontdekte hij de ware cirkelvorm van de oostelijke (naar de aarde gekeerde) rand van het inslagbekken.

Ten zuidwesten van het Nectaris inslagbekken ligt het zuidwestelijke fragment van de omhullende ring, bekend als het Altai gebergte (Rupes Altai).

Desondanks is er nog controverse over de precieze ouderdom van het inslagbekken, de meeste metingen komen op 3,92 Ga, sommige op 3,85 Ga.

Het Imbrium-inslagbekken wordt verondersteld rond 3,85 Ga te zijn gevormd, hoewel een andere school de vorming op 3,77 Ga schat.

Het inslagbekken wordt verondersteld ongeveer 5 km diep onder het mare-oppervlak door te lopen, zodat de totale diepte van het bekken (vanaf de hoogste punten van de omringende bergen tot het diepste punt) ongeveer 12 km is.

In het zuiden zijn witte gebieden als het Hellas inslagbekken te zien, die bedekt zijn door droogijs.