Integralisme

Politiek integralisme Het politiek integralisme heeft doorgaans met de theologisch-ecclesiale stroming weinig te maken; het gaat om twee verschillende concepten.

Het integralisme beperkte zich niet tot het theologische domein, maar sloot veelal ook het maatschappelijke terrein van de politiek en economie in.

Het maatschappelijk integralisme is door de Katholieke Kerk meermaals veroordeeld, omdat het zich vooral baseert op een politiek wereldbeeld in plaats van op de (theologische) visie.

Het politiek integralisme heeft doorgaans met de theologisch-ecclesiale stroming weinig te maken; het gaat om twee verschillende concepten.

Fran Saleški Finžgar nam in het autonomievraagstuk stelling tegen het katholieke integralisme van Anton Mahnič.

Het grootste verschil tussen het Braziliaanse integralisme en het Duitse nationaalsocialisme was evenwel dat Salgado niet alleen de rassenhaat en het antisemitisme verwierp, maar zelfs streefde naar 'Eenmaking van alle rassen en naties'.

De term integralisme heeft overigens pas na de Tweede Wereldoorlog ingang gevonden en is altijd omstreden gebleven, omdat ze te generaliserend zou werken.

Het integralisme verzette zich o.a. tegen de scheiding van kerk en staat.

Het maatschappelijk integralisme wordt door de Katholieke Kerk veroordeeld, omdat het zich vooral baseert op een "reactionair" politiek wereldbeeld in plaats van op de (theologische) boodschap van de Kerk.

Op theologisch vlak was er een korte herleving van het integralisme na de encycliek Humani generis van Pius XII in 1950.