Intentionaliteit

Het studieobject is dan ook het bewustzijn en de verschillende vormen van ervaringen, die worden beschreven zoals de ervaringen zich op het moment zelf presenteren met de nadruk op hun intentionaliteit.

Hoe dit precies werkt, wordt duidelijk als we kijken naar Brentano's invulling van de notie intentionaliteit.

Moderne filosofen, actief in de filosofie van de geest, stellen zich nog steeds de vraag hoe de subjectieve eigenschappen en de intentionaliteit van mentale toestanden en eigenschappen op een naturalistische manier kunnen worden verklaard.

Ook als de computer even goed Chinees kan spreken als een mens, dan nog zal de computer geen intentionaliteit hebben.

Geprogrammeerd zou een beter woord zijn, immers is de intentionaliteit niet bewezen al zijn wel erg veel docenten linksig.

Indien de intentionaliteit hard kan worden gemaakt, kan het bombardement als een oorlogsmisdaad beschouwd worden.

Maar hun vergissingen vormen geen oorlogsmisdaad, want dat vereist volgens Votel intentionaliteit en het bewust viseren van burgers.

De Boeddha onderwees dat de intentionaliteit in ons denken, spreken en handelen onze toekomst conditioneert (karma) en dat het mogelijk is door training van de geest wezenlijke innerlijke vrijheid en vrede te realiseren (verlichting).

Waar Husserl de fenomenologie als de studie van het bewustzijn opvat, dat hij karakteriseert als intentionaliteit, ziet Heidegger de mens als een wezen dat van huis uit al in de wereld is.

In de filosofie noemen we dat intentionaliteit: muziek is een intentioneel object van ervaring.

Descartes heeft dus geen oog voor de intentionaliteit van het denken.

Een andere tegenwerping tegen de volkspsychologie is dat de eigenschap van intentionaliteit van mentale toestanden (zoals een overtuiging), impliceert dat deze ook semantische kwaliteiten heeft.

Een kernbegrip in de fenomenologie is dan ook intentionaliteit : activiteiten van de menselijke geest, zoals denken, oordelen, twijfelen, zijn altijd gericht op een object.

Fodor stelt dat zowel de gesproken als de geschreven talen, en hun intentionaliteit en betekenis, oorspronkelijk gebaseerd zijn op een interne taal eigen aan de menselijke geest.

Intentionaliteit is hier uitgelegd zoals door John Searle beschreven in zijn boek Intentionality - An essay in the philosopy of mind.

Stuk voor stuk zijn dit zaken die ontglippen aan een volledig begrip door het denken en de intentionaliteit.

We hebben gezien dat primaire intentionaliteit een niet-reflexieve relatie inhoudt tussen act en object.

De intentionaliteit staat centraal: de verbondenheid tussen het bewustzijn en hetgeen waarvan we bewust zijn (de wereld).