Interdict

Daarop werd de excommunicatie en het interdict opgeheven.

Eénmaal werd de benoeming de inzet van een heuse strijd, want toen in 1295 de paus zijn zin niet kreeg, sprak hij het interdict uit over het graafschap Vlaanderen, met andere woorden werden alle bewoners in de ban van de Kerk geslagen.

Het interdict trad op 13 of 15 januari 1200 in werking.

Degenen die vanwege een kerkelijk interdict (verbod) niet meer de mis mochten bijwonen, worden geëxcommuniceerden genoemd.

Het interdict werd en wordt ingezet om het leergezag van het episcopaat te handhaven.

Alle steden die zich schuldig zouden maken aan het bieden van onderdak aan de aangeklaagden zouden onder interdict geplaatst worden.

De kroning kon niet in Reims (de gebruikelijke plaats voor de kroning van Franse koningen) plaatsvinden omdat die stad door een conflict over de bisschopsfunctie onder een interdict viel.

In 1095 volgden zelfs de excommunicatie van Filips en Bertrada en een interdict voor heel Frankrijk.

Peyt zette de verzamelde geestelijkheid onder druk om het interdict niet op te volgen.

Zo gebeurde het in 1225 dat de bisschop van Doornik het interdict uitsprak over de kanunniken van Sint-Donaas en de deken zelfs in de ban van de kerk sloeg.

Becket kreeg toestemming van de paus om een interdict over Engeland uit te spreken.

Blz. 101. Een van de voorrechten van de ridders in deze orde is dat zij van de paus het recht kregen om in hun huishouding en ongeacht een interdict bijvoorbeeld in hun slaapkamer een mis te laten opdragen; het recht op een "Altare portabile".

De Kerk had daarnaast ook nog de beschikking over het interdict waarbij gelovigen bepaalde rechten werden ontnomen.

Deze legde Konstanz een interdict op, waarna de dominicanen deze stad tijdelijk moesten verlaten.

Dit leidde ertoe dat de paus een interdict uitsprak over de bezittingen van Lodewijk.

Een zakelijke zekerheid bestond er vooral uit afspraken te maken rond hoe men goederen of een pand kon (terug)krijgen via een (re)vindicatie, hetzij hoe men via een interdict bescherming kon krijgen om het niet te moeten afgeven.

Het laatstgenoemde interdict strekte ertoe om benadeelde schuldeisers na de executie een rechtsmiddel te geven tegen hen die van de benadeling profijt getrokken hadden.

Nadat hertog-bisschop Wenceslaus II van Liegnitz een interdict over Breslau had uitgesproken, werd Jan weer vrijgelaten.

Peyt zette daarop de verzamelde geestelijkheid onder druk om het interdict niet op te volgen.

Van Haecke liep nooit een interdict op, hij was niet echt kanunnik en hij bleef een gerespecteerd lid van de clerus van het bisdom Brugge tot aan zijn dood.