Ionisch

Ionisch Het Ionisch dialect is een Oudgriekse dialectengroep.

Enkele woordvoorbeelden : (in Efeze ; in Ionisch-Attisch : τετταράκοντα, elders : τεσσαράκοντα, « veertig »), (in Téos ; in Ionisch-Attisch : θαλάττης, elders : θαλάσσης, « zee » in de tweede naamval).

Binnen het Ionisch getalsysteem werd de letterwaarde van de afzonderlijke symbolen opgeteld om de totale woordwaarde te bepalen.

De verschillende bouworden werden aan één gebouw toegepast, de begane grond werd in Toscaanse, de eerste verdieping in Ionisch en de tweede verdieping in Korinthische stijl uitgevoerd.

Er zijn twee typen gebeeldhouwd cymatium die standaard waren, het Ionisch cymatium en het Lesbisch cymatium.

Wat het karakter van de melodieën betreft, aanduidingen als dorisch, phrygisch, mixolydisch of ionisch geven de toonsoorten aan, zoals die in de Griekse oudheid en de middeleeuwen gangbaar waren.

In Attika telde elk van de vier oude Ionisch phylai drie phratriai, twaalf in totaal; en elk phratria omvatte dertig families.

De topgevels hier zijn voorzien van timpanen, gedragen door gemetselde pilasters met een Ionisch kapiteel.

Bekijk alle artikelen waarvan de naam begint met Ionisch.

Griekse dichtkunst, filosofie, geschiedenis en wetenschappelijk onderzoek vonden in Ionisch gebied hun oorsprong.

Lefkas is het centraal gelegen eiland in het Ionisch gebied.

De werking van de NPD is gebaseerd op het emitteren van elektronen (door een thermo-ionisch proces), waarbij de vrijgekomen elektronen een stroom veroorzaken wanneer zij neerstrijken op de anode (collector).

Drie soorten zuilen uit de klassieke oudheid zijn duidelijk te onderscheiden: van onder naar boven Dorisch, Ionisch en Korinthisch.

Evenals ionisch heeft de erin besloten tritonus geen relatie tot de "harmonische tonen" 1, 3 of 5: in de hieronder afgebeelde rij tonen is de tritonus (twee noten met een afstand van 3 hele noten) de combinatie B-F (of F-B).

Het meest opvallend is de natuurstenen hoofdingang met timpaan en zuiltjes naar Ionisch voorbeeld.

Niettemin onderscheidt de man vijf ordes: Toscaans, Dorisch, Ionisch, Korinthisch en Composiet.

Boven de pronaos loopt een Ionisch fries dat helemaal doorloopt tot aan de zuilen aan de buitenkant van de tempel.

De 12 modi (zoals A-Aeolisch of C-Ionisch) daarentegen werden toonsoort genoemd.

De lange ā is in de meeste Griekse dialecten bewaard gebleven, maar in het Ionisch-Attisch in een η veranderd in het eerste millennium voor Christus.

De taal is gedurende een lange tijd zeer dicht bij Archaïsch- Ionisch dialect gebleven, die zich onderscheidde van de gemeenschappelijke hellenistische taal.