Irenaeus

Door de vele citaten en bronvermeldingen is hij voor de studie van de gnostiek minstens even belangrijk als Irenaeus, ook omdat hij de ontwikkelingen van de gnostiek schetst van na Irenaeus.

Irenaeus zag de doop als het zegel van het eeuwig leven en een nieuwe geboorte in God, waardoor de Heilige Geest wordt gegeven.

We vinden deze term niet alleen bij hem, maar ook bij kerkvader Irenaeus.

Door Irenaeus van Lyon werd in ongeveer het jaar 180 duidelijker inhoud gegeven aan het begrip ketterij (heresie).

Irenaeus gold tot de vondst van de Nag Hammadigeschriften lang als de voornaamste bron van kennis over de gnostiek.

Irenaeus was een zeer vruchtbaar schrijver.

Irenaeus noemt als bron Polycarpus van Smyrna die rond 155 op 85-jarige leeftijd stierf en zelf Johannes nog gekend had.

Irenaeus zegt heel vroeg ook dat hij van de apostelen Petrus en Paulus het bisdom overhandigd kreeg.

Ruim tweehonderd jaar na Irenaeus maakte Augustinus niet Gods liefde, maar de zondigheid van de mens tot kernpunt van de verzoeningsleer.