Ismen in een zin

Al deze ismen zijn en worden gebruikt voor de rechtvaardiging van eigen gelijk, geloof, doelstellingen, politiek, daden, geruststelling en verantwoording.

Ik moet zeggen dat ik het antwoord wel weet, maar hem niet kan uiten omdat er dan allerlei –ismen over je uitgesproken worden.

Met alle vormen van -ismen, of die ingekochte Judassen.

Wat moet dat mens toch bang zijn, met al haar 20 -ismen.

Gewoonlijk hebben ismen een betekenis, het zijn courante adjectieven en naamwoorden.

Een boeiende visie, echt: alle -ismen zijn socialistisch.

Of uit de weinig kritische houding jegens islamisme, jihadisme, en andere, werkelijk gevaarlijke 'ismen'.

Vaak Blut und Boden dus, een peiler onder alle -ismen.

Van alle ismen in ons vocabulaire, ontbreekt er bij linkse mensen het woord: realisme.

Waar wél open en eerlijk debat kan worden gevoerd, zonder emotionele retoriek of beschuldigingen van ‘-ismen’ om iedere scheet die men laat.

De -ismen zijn vormen van geloof.

Flikker gewoon op met je achterlijke nationalisme, en waarschijnlijk nog een boel andere -ismen.

Inderdaad, in het woordenboek hebben deze ismen verschillende betekenissen.

Dus alle -ismen zijn heel veilig achterlijk te noemen.

Ik vind sowieso élke ideologie (godsdiensten én andere 'ismen') gluiperig beklemmend door hun verborgen agenda's.

Zoals de -ismen van die twee lieden die je mij in de schoenen wil schuiven.

Of was het deel van de ‘-ismen’ en machten van toen, die we moeten kennen voor een volledig beeld van de geschiedenis?

Het leidde tot 'oudbakken' ismen.

Hetzelfde hadden intellectuelen in het tijdperk van twee wereldoorlogen en onder indruk van nationalisme, fascisme, communisme en andere ismen gedaan.

Ook de Tweede Kamer bleek vrij eensgezind: men vond dat voor jihadisme, salafisme, extremisme en alle islamitische ismen die jonge mannen aanzetten tot het beulswerk van de profeet in een open, democratische samenleving geen plaats is.