Jakobsschelp

Zijn attribuut is de sint-jakobsschelp die als embleem wordt gebruikt door bedevaartgangers op weg naar Santiago de Compostella.

De Nobile Contrada del Nicchio lijkt een enorme sint-jakobsschelp te zijn, volgens de Sienezen een heilig dier.

Geschaafd over de risotto, verwerkt in mayonaise over een broodje rosbief, geperst tot olie voor in een salade of als plakjes naast een gebakken Sint-Jakobsschelp.

Bij de Munich Messe is een elegant en modern vormgegeven openluchtarena verrezen; van boven bezien een soort designy Jakobsschelp met uitwaaierende tribunes en staanplaatsen, plus een over de hele breedte golvend, geavanceerd videoscherm.

Een wandeling naar de viszaak is genoeg om een jakobsschelp te bemachtigen, het pelgrimsteken dat het Spaanse bedevaartsoord Santiago de Compostela aan bedevaartgangers uitdeelt.

Zeker wanneer je de indruk krijgt dat de eerste hap weinig in zich heeft van aangekondigde sint-jakobsschelp, en dus niet dat poignante en typische coquillerige bijna Chinese zoet waar ook boven disteldauw gestoomde rijst aan doet denken.

Tussendoor passeren stukjes gegrilde makreel, geflambeerde tonijn, gefrituurde sint-jakobsschelp, tonijntartaar en zalmeitjes - zeker twintig tot dertig gangen.

Het openen van een Jakobsschelp vereist minder kracht dan het openen van een oester, omdat er zich tussen de beide schelphelften een vrij grote kier bevindt waar de punt van een mes in gestoken kan worden.

De onderste keper is beladen met een geoorde rode sint-jakobsschelp.

In 1900 was dat een mosselschelp, maar vier jaar later zou dat veranderen in de schelp die we nu kennen: een Jakobsschelp met een geschulpte rand.

In Santiago de Compostella was de jakobsschelp in zwang, die ook wel uit lood/tin en uit git werd vervaardigd.

Cœur heeft zijn naam, een woordgrapje of rebus bestaande uit een Sint-jakobsschelp en een hart, overal in zijn huis in Bourges laten aanbrengen.

De jakobsmantel of sint-jakobsschelp (Pecten jacobaeus) is een tweekleppig weekdier uit de familie mantels (Pectinidae).