Jambische

Jambische pentameters in open vorm werden en worden door dichters veelvuldig toegepast, waarbij een zinsnede kan doorlopen in een opvolgende regel.

Lateur is vast van plan om "bij leven en welzijn" ook nog de 'Odyssee' van Homeros in Nederlandstalige jambische verzen te gieten.

Zesvoetige jambische versregels horen niet thuis in mijn werk.

Hetzelfde geldt voor jambische poëzie, die vaak satirisch van karakter is.

Debutant Arthur Wevers schreef een curieuze roman in verzen in vlot lopende coupletten van elk veertien meestal jambische regels.

Zeer merkwaardig is het reusachtige jambische gedicht Clarel: A Poem and Pilgrimage in the Holy Land dat Melville vanaf 1856 schreef.

Deze beide jambische dimeters kwamen waarschijnlijk voort uit het versus saturnius, het favoriete metrum van de populaire poezie van de Romeinen.

Het verhaal is geschreven als toneelstuk als jambische pentameter.

Bij een jambische versregel zijn dat dus de thesis en arsis.

Het was de laatste integrale vertaling van Ovidius' magnum opus tot de verschijning van Ovidius Metamorphosen, een eigentijdse maar consciëntieuze vertaling in jambische verzen door Marietje d'Hane-Scheltema uit 1998.

In dit gedicht heeft Shakespeare bewust de soms wat monotone jambische versmaat doorbroken.

Hij maakte bewerkingen in jambische verzen van de fabels van Aisopos en voerde daarmee de fabel als genre in de Latijnse literatuur in.

In dit gedicht van 217 jambische vijfvoeten rekent Dryden dermate agressief met Shadwell af, dat Shadwell in de loop der eeuwen vooral om zijn vete met Dryden herinnerd werd.

In het moderne Nederlands is – net als bijvoorbeeld in het Engels – de jambische pentameter het gebruikelijkst.

Zijn dichterlijke werk bevat veel gelegenheidpoëzie, maar vooral veel jambische gedichten, die soms behoorlijk fel zijn, zoals past bij deze versvorm.