Jerobeam in een zin

Met andere woorden, Jerobeam stelde een heuse afgodendienst in en plaatste die boven de verering van God in de tempel.

De tekst en de theologisch-politieke doelstelling ervan schilderen vooral een negatief beeld van Jerobeam.

De zussen Onitah en Isabel Arbuthnot behoren tot de Mormonen in de Amerikaanse staat Utah; hun halfbroer Jerobeam studeert antropologie en is op een tien jaar durende expeditie in Brazilië.

Het is hierdoor ook onzeker of Jerobeam de stichter was van de naar hem vernoemde dynastie.

Hij weet Jerobeam in een krankzinnigengesticht te laten opnemen.

Alleen Juda en Benjamin bleven trouw aan de Davidische dynastie, terwijl de andere tien stammen, onder leiding van koning Jerobeam, hiermee braken.

Jerobeam interpreteert dus Onitahs verholen liefdesbrieven als bemoeizucht.

Wel trekt Jerobeam voor een wetenschappelijke expeditie het oerwoud in, maar dat heeft niets te maken met zijn vader, evenmin als Ferdinands omzwervingen een ‘kweeste’ zijn.

Zo was het ook indertijd al bij Elia aangekondigd 1 Kon. 19:17. Hazaël zal een instrument zijn in de hand van God, als God toornt over Israël vanwege diens afval van de Here en zijn dienen van de gouden kalveren, de zonden van Jerobeam.

Als eerste koning van Israël leefde Jerobeam voor de rest van zijn bewindsperiode op voet van oorlog met Juda.

Hij gaf Jerobeam tien stukken en zei dat hij koning over tien van de twaalf stammen zou worden.

Hij heerste tegelijk met Jerobeam II die van 786 tot 746 v.Chr. in het koninkrijk Israël regeerde en met wie hij goede betrekkingen onderhield.

In de Bijbeltekst 2 Koningen 14:23-29 wordt geschreven over de regering van Jerobeam II.

Jerobeam I werd de eerste koning van het zogenaamde "Tienstammenrijk" oftewel het Koninkrijk Israël (ook wel Samaria genoemd naar de latere hoofdstad ervan).

Jerobeam maakte Sichem tot zijn hoofdstad en begon er zijn heerschappij over de tien noordelijke stammen.

Jerobeam raakte in Juda dan ook bekend als de koning die "Israël liet vervallen tot zonde".

Jerobeam was bezorgd dat het deel van zijn bevolking, dat Jahweh in de tempel van Jeruzalem ging vereren, anderen zou meesleuren om onder Rechabeams heerschappij te gaan leven.

Zij kozen Jerobeam, die uit ballingschap was teruggekeerd, tot koning.

Zo leest men in de Bijbel vaak een tekst als "in het achttiende regeringsjaar van koning Jerobeam".