Jeukt

Men is jong en het jeukt wat, het jeukt en men jongt wat.

Waar het jeukt, krabben we.

Mijn enkel jeukt.

Mijn oor jeukt.

Verdorie! Dat is niet uit te houden, het jeukt me aan alle kanten.

Mijn schedelhuid jeukt.

Mijn hoofdhuid jeukt.

Mijn neus jeukt.

Jeukt je hoofd?

Mijn rug jeukt.

Het jeukt van alle kanten.

Weet je zeker dat er bij jou niets jeukt?

Het jeukt als de hel.

Het jeukt als het opnieuw gaat groeien.

Bij mij jeukt het ook nog.

Dat vind ik heerlijk: het jeukt niet en is verzachtend.

Ik ben al gevraagd voor de hoofdrol, alleen die pruik jeukt zo.

Dat de zeespiegel stijgt jeukt in Tsjechië geen hond.

En dan weer eitjes leggen, enz. Jeukt als de pleuris, en ook heel ranzig idee dat er honderdduizenden spinnetjes in je lijf zitten.

Het jeukt zo hard onderhuids bij de anti EU jongens dat ze niet kunnen wachten dat deze oorlog voorbij is, om weer zonder rem alles te kunnen afschieten dat ruikt naar Brussel.