Joelde

Dat joelde een groep identiek uitziende jongemannen afgelopen weekend in Amsterdam.

Onze landgenotes toonden zich ver van aangeslagen, bleven ijskoud bij een vroege achterstand (2-4) die even sleepte en pakten sterk verdedigend en met Marlies Janssens aan de service resoluut over (12-10), hoe hard het publiek ook joelde.

De Franse president werd door het personeel met veel tegenzin ontvangen, een vakbondsleider joelde hem zelfs uit.

Het meest tragische van deze zaak is dat de zaal vol zat met extreem links tuig zonder bivakmuts die hun ballen uit de broek lachte en joelde bij het horen van een aanslag op het Telegraaf Kantoor.

Het Arnhemse publiek floot en joelde.

Het publiek joelde toen Onuaku zijn punten had gescoord, deels uit enthousiasme en deels uit ongeloof.

Bij de tv-show rond de uitreiking van de American Music Awards vorige week joelde zanger Billie Joe Armstrong 'no Trump, no KKK, no fascist USA' door het nummer heen, en daar had heel Amerika het over de volgende dag.

Vorige week joelde een boze menigte nog verantwoordelijk wethouder Ronald Schneider (Leefbaar Rotterdam) uit tijdens een informatiebijeenkomst in een sporthal.

Hij kwam met zwarte pieten langs tijdens de uitzending – „geheel onverwacht!” joelde de presentator, waarna hij zei dat er al wel een stoel voor de Sint „klaarstond”.

Tijdens het Israëlische volkslied vlak voor de start van de wedstrijd floot en joelde een gedeelte van het publiek.

Zo staat het personeel op zijn achterste poten en joelde het de bedrijfsleiding onlangs uit tijdens een bijeenkomst.

Dat zal het publiek trouwens wel gewaardeerd hebben, want dat joelde de Spurs-rivaal continu uit.

Het publiek juichte en joelde.

De Belgische fotograaf Kris DeWitte die naast me zat klapte en joelde aanstekelijk – het zijn per slot van rekening debutanten, hield hij me voor.

Ik keek een stukje Koppenbergcross terug, ik dwaalde wat Google-afbeeldingen door, ik luisterde naar de wind die ook om mijn huis joelde.

Het resulteerde in puur volksvermaak: het Janácek Ensemble dat peentjes zweette om de opzwepende tempi bij te benen en een frivool dameskoor dat op blote voeten siste, joelde en ratelde alsof hun leven ervan afhing.

De schrijfster dezes herinnert zich dat tegen het einde van de avond iedereen op de been was en gilde en joelde en danste dat het een lieve lust was.