Jona

Jona che visse nella balena (Jona die in de walvis woonde) is een film uit 1993 van Roberto Faenza, naar de autobiografische roman van de schrijver Jona Oberski met de titel Kinderjaren.

Jona en haar vader blijven in elk geval in Wolem en als Jona op een dag in slaap valt op het dak van haar vaders kantoorpand is het water gekomen en is iedereen gered behalve zij.

Het verhaal van de Jona-cantate is gebaseerd op het Bijbelboek Jona, over de man die wegloopt voor zijn opdracht om Ninevé, stad van de vijand, te waarschuwen voor het onheil dat het over zichzelf afroept.

Jona werd niet in zee gegooid, aangewezen door het lot, maar er werd geloot om te weten te komen „wegens wie is dit kwaad” en Jona zei zelf tegen de zeelieden dat zij hem in zee moesten gooien.

Onderdeel van de dienst is de lezing van het boek Jona : de profeet Jona probeerde onder zijn verplichtingen ten aanzien van God uit te komen, wat hem niet lukte.

Wanneer komt het deel dat Jona in de walvis zit?

God stuurde Jona op een missie.

Onder de hete zon van Rock Werchter zochten ze beschutting onder een boom (die gelukkig niet verdorde zoals in het verhaal van Jona!) en te fantaseren over de naam.

Oud-lid Maurits houdt een lezing over het verhaal van Jona en de walvis.

Zelf vindt hij het verhaal over Jona, die op een bepaald moment drie dagen in een vis verbleef, ‘bizar’.

De walvis brengt hem veilig en wel aan wal en Jona volbrengt alsnog zijn goddelijke opdracht.

Doordat Joke van Leeuwen Jona centraal stelt, gaat alles in de roman over het kind en wat dát denkt, beslist en doet.

Het overlijden van Jona slaat op sociale media in als een bom.

Hoofdpersonage Jona woont met haar vader in een laaggelegen gebied.

Jona, die schrik heeft van de wrede inwoners, slaat op de vlucht, komt in een akelige storm terecht, wordt opgeslokt door een vis, uitgespuugd en leeft voort om het te vertellen.

Jona kwam om bij het verkeersongeval in Oosterwolde in Friesland.

Uitgebreid artikel van Jona Lendering over de Bataafse Opstand in 70 na Christus, de bekendste gebeurtenis uit de Romeinse geschiedenis van Nederland.

Wat een geluk dat initiatiefrijke types zoals Laurin en Jona elkaar vonden en samen de wereld een beetje mooier wilden maken!

Bartley werd omschreven als een ‘moderne Jona’, naar de Bijbelse profeet die volgens het Oude Testament ‘drie dagen en drie nachten’ doorbracht in een grote vis.

De culturele inwijding is bijgewoond door bestuursleden van de VIDS, namelijk Joan van der Bosch (Pikin Poika) en Jona Gunther (Erowarte).