Juniperus

Andere jeneverbessoorten met twee witte lijnen op de naalden zijn onder meer de Syrische jeneverbes (Juniperus drupacea) en de heilige jeneverbes (Juniperus rigida).

Nog sneller was de opkomst van de jeneverbes (Juniperus nana en Juniperus communis ), die onmiddellijk na de plotselinge stijging van de temperatuur op de overgang tussen de Jonge Dryas en het Preboreaal verschijnt.

De franciscaanse adventsbezinning 2021 brengt een bijzonder verhaal over deze broeder Juniperus weer tot leven.

De aanwezigheid van Phoradendron juniperinum op de gastheer Juniperus monosperma, bijvoorbeeld, zou de verspreiding van de zaden van de gastheer door vogels vergroten.

In tegenstelling tot de andere jeneverbesplanten zijn van Juniperus communis alleen de bessen giftig.

Amerikaanse onderzoekers hebben ruim honderd jaar in de tijd teruggekeken door jaarringen van Juniperus virginia, een langlevende en traaggroeiende ceder, te onderzoeken.

Juniperus recurva: omlaag gebogen takranden, het loof ruikt naar verf.

In de overgangsgebieden tussen de mediterrane bossen en de zuidelijkere steppegebieden domineert de Aleppo-den (Pinus halepensis), terwijl ook de stekelige jeneverbes (Juniperus oxycedrus) een algemene soort is in dergelijke bossen.

Het gaat om een Juniperus die zowel een Cascade als een literatie zou kunnen worden.

Teunis Jan Klein werkt aan een Juniperus.

De stekelige jeneverbes (Juniperus oxycedrus) is een boom uit de cipresfamilie (Cupressaceae).

In Nederland komt alleen Juniperus communis in het wild voor, met name in duingebieden en op stuifzandgronden.

Andere veel voorkomende plantensoorten zijn Albizia schimperiana, Croton megalocarpus, Ilex mitis, Impatiens kilimanjari, Juniperus procera, olijfbomen (Olea europaea), Olea welwitschii en Prunus africana.

De middelhoge delen van de helling hebben iets dichter bos, met soorten als Pinus monophylla en Juniperus osteosperma ("Utah juniper").

Hier zijn nog bossen met Griekse jeneverbes (Juniperus excelsa) van 5 à 6 eeuwen oud aanwezig en circa 3.000 exemplaren van de Griekse aardbeiboom (Arbutus andrachne).

In de subalpiene zone zijn vooral groene els (Alnus viridis) en jeneverbes (Juniperus communis) aanwezig.

Leefwijze Deze bodemwantsen leven op de bodem onder struikhei (Calluna vulgaris) en bosbes (Vaccinium) in het mos of in de strooisellaag van de den (Pinus) en andere coniferen, zoals spar (Picea) of jeneverbes (Juniperus), waar ze aan de zaden zuigen.

Open bosgebieden bestaande uit Juniperus osteosperma, Single-leaf Pinyon of Mountain Mahogany bevinden zich op de hellingen van veel heuvels.