Kūkai in een zin

Algauw in 831, begon Kūkai verschijnselen van verzwakking te tonen door een ziekte die uiteindelijk zou leiden tot zijn dood.

DeDaito bij Kongōbu-ji werd opgericht door Shingon sekte 's Kūkai.

Hieruit kan worden afgeleid dat Kūkai waarschijnlijk veel tijd heeft doorbracht in de Nara-tempels.

In 810 vroeg Kūkai toestemming aan de keizer om bepaalde esoterische rituelen uit voeren voor de nationale veiligheid.

Kūkai bestudeerde onder meer de klassieke Chinese teksten ( China’s Five Classics ).

Kūkai bracht het Shingon Boeddhisme naar Japan en ook deze stroming begon meer aanzien te krijgen binnen het hof.

Omdat de Mahāvairocana Sutra een esoterische tekst was, kon Kūkai de tekst niet volledig vatten aangezien het esoterisch Boeddhisme Beter bekend als het 'tantrisch boeddhisme' of Vajrayana nog niet volledig geïmporteerd was in Japan.

Op aanvraag van de keizer heeft Kūkai, samen met andere Japanse Boeddhistische leiders een document ingeleverd waar de geloven, de praktijken en belangrijke teksten van het esoterische Boeddhisme in geschreven stonden.

Tegen het einde van zijn leven gaf Kūkai zich over aan meditatie en overleed op 62-jarige leeftijd in 835. Hij kreeg niet de traditionele crematie, maar werd naar eigen wens ‘in zijn geheel bewaard’ op de top van berg Kōya.

Tijdens de Heian-periode waren er twee monniken die een grote invloed hadden: Saicho en Kūkai.

Voor het eerst gebruikte Kūkai de term Shingonshū (真言宗).

Zijn onbekwaamheid kwam pas echt aan het licht toen Kūkai terugkeerde uit China.

Dankzij verschillende publieke ceremonies werd Kūkai erkend als de meester van het esoterisch boeddhisme in Japan.

De school sloot zijn deuren 10 jaar na de dood van Kūkai.

Dit gaf Kūkai de mogelijkheid om van de Tōji het eerste esoterisch Boeddhistische centrum in Heian-kyō te maken.

Een keizerlijk besluit gaf Kūkai de toestemming om de Tōji exclusief te gebruiken voor de Shingon-school.

In 824 werd Kūkai officieel toegewezen aan het bouwproject van de tempel.

Kūkai kreeg van het Tangse hof een verblijfplaats toegewezen in de Xi Ming-tempel Deze tempel stond bekend om zijn bibliotheek, waar de meest toegankelijke boeddhistische teksten in China huisden.

Kūkai schonk de keizer verschillende poëtische werken, boeken in het Sanskriet en kalligrafische werken.

Kūkai verwachtte twintig jaar te studeren in China, maar hij had maar enkele maanden nodig om zijn studies te voltooien.