Kalkskelet

De armklep vertoonde meestal een in het oog springend septum (een dunne scheidingswand in kalkskelet of -schaal) in het centrum.

De ondiepe calyx had lange septa (dunne scheidingswanden in het kalkskelet of -schaal) die elkaar soms in het centrum ontmoeten.

Deze groep is de oudst bekende waarvan aanwijsbaar is dat het een kalkskelet bevat.

Deze larven lijken niet meer op eerdere ontwikkelingsstadia die voornamelijk uit een kalkskelet bestaan.

Dit solitaire koraal was een kolonievormend organisme met wijdvertakte of dicht opeenstaande thecae (enkelvoud theca: het buisachtige kalkskelet van een individu).

Er zijn talrijke, op dwarsdoorsnede regelmatig gerangschikte septa (dunne scheidingswanden in het kalkskelet of -schaal) van diverse afmetingen, met de kleinere septa altijd gegroepeerd tussen twee buren, die een maat groter zijn.

In deze kolonie stonden de ronde tot elliptische thecae (enkelvoud theca: het buisachtige kalkskelet van een individu) naast elkaar, onderling verbonden door een zeer klein buisje.

Septa (dunne scheidingswanden in het kalkskelet of -schaal) waren ofwel niet aanwezig of gereduceerd tot een paar onopvallende stekeltjes.

En de isotopenverhouding in dat kalkskelet kan gebruikt worden om een inschatting te maken van de temperatuur die het water in de tijd dat deze foraminiferen leefden, had.

Ze maakten daartoe gebruik van foraminiferen: eencelligen met een kalkskelet.

De dode stralendiertjes zakken naar de bodem van oceanen en lossen niet op in het zeewater zoals andere een- of meercelligen met een kalkskelet wel kunnen.

De dunne, soms onderbroken buitenwand van de thecae (enkelvoud theca: het buisachtige kalkskelet van een individu) is overdekt met dunne groeiribbels.

De ontdekking van 15 soorten sponzen met een kalkskelet veranderde echter de inzichten, en de koraalsponzen en enkele voorheen moeilijk plaatsbare groepen werden in de sponzen gezet.

De poliepen uit de kolonie maken een gezamenlijk uitwendig kalkskelet aan.

De thecae (enkelvoud theca: het buisachtige kalkskelet van een individu) bezaten een dunne buitenwand met fijne groeiribbels, maar deze zijn alleen zichtbaar als een goed bewaard gebleven kolonie overlangs wordt doorgebroken.

Hierbij wordt onderscheid gemaakt tussen benthische foraminiferen die op de zeebodem leven en planktonische foraminiferen die in de bovenste lagen van de oceaan zweven, maar waarvan het kalkskelet uiteindelijk ook op de zeebodem terecht komt.

Aan de onderzijde van het kalkskelet zijn twee openingen waarneembaar: de anale - en de mondopening.

Beschrijving Dit solitaire koraal was een kolonievormend organisme met wijdvertakte of dicht opeenstaande thecae (enkelvoud theca: het buisachtige kalkskelet van een individu).

De weekdieren of mollusken (Mollusca) vormen een stam van ongewervelde dieren met een week lichaam en in de regel een uitwendig kalkskelet ( schelp ).

De zee-egel heeft een zwarte bolvormige licht afgeplatte kalkskelet met een diameter van ongeveer 9 centimeter.