Kalksteenlagen

In het bovenste deel van deze kalksteenlagen ligt de abri en zijn er verschillende kalksteengroeves uitgehouwen in de rotswand.

Op diverse plaatsen lopen verticale schachten door de kalksteenlagen, maar de meeste grotten blijven beperkt tot een bepaalde horizontale laag.

Qua aantal domineren eencelligen met een kalkskeletje die verantwoordelijk zijn voor de afzetting van de dikke kalksteenlagen die zo kenmerkend voor het Krijt zijn.

De kalksteenlagen van het Bekken van Parijs bereiken de kust bij Het Kanaal en vormen daar een steile krijt- of falaisekust.

Opwaartse tektonische bewegingen hebben ervoor gezorgd dat de kalksteenlagen aan de oppervlakte kwamen waar zij aan regen, wind en golfenergie blootgesteld werden.

Zo is de laag Triassische evaporieten in de ondergrond van vrijwel heel West- en Zuid-Europa bepalend voor de tektoniek: deze vormen een zachte laag waarover de jongere, hardere kalksteenlagen uit het Jura en Krijt konden bewegen.