Kapittelkerk

De eerste kapittelkerk is gesticht in het jaar 957 door graaf Haymon van Corbeil om er de relieken van de eerste bisschop van Bayeux, sint Exuperius, in onder te brengen.

De oude kapittelkerk van Aldeneik werd verkleind en omgevormd tot parochiekerk.

Deze doeken worden in Kornelimünster nog steeds vanaf een speciaal voor dat doel gebouwde galerij van de laat-middeleeuwse kapittelkerk getoond.

Een jaar eerder verhuisde de parochie naar de oude kapittelkerk van Onze-Lieve-Vrouwe, die daarmee haar religieuze functie terugkreeg.

Het kasteel werd gesloopt in 1875, terwijl de kapittelkerk "St Johannes de Doperkerk" nog steeds bestaat.

In 1019 begint de burggraaf Bermon van Cardona onder impuls van abt Oliba, met de bouw dan een kapittelkerk.

In de kapittelkerk bevinden zich nog enkele graftomben van de heren van Heinsberg en het huidige stadswapen is op het wapen van deze dynastie gebaseerd.

In Maastricht woonden de rijproosten van Sint-Servaas in ruime woonhuizen nabij de kapittelkerk.

Naast het kasteel kwamen onder meer een kapittelkerk (gewijd in 1460), een klooster, een gasthuis, een omwalling en een afwateringskanaal naar de Lieve.

Omstreeks 1360 wordt een altaar in de kapittelkerk vermeld, dat gewijd was aan de heiligen Wiro, Plechelmus en Otgerus.

Op het einde van de 12e eeuw werd op het voorplein de kapittelkerk Saint-Sauveur gebouwd.

Rond 1370, mogelijk na de verheffing tot kapittelkerk, begon men deze kerk echter geleidelijk aan te vervangen door een nieuwe kerk in gotische stijl.

Sommige grotere kapittels konden het zich veroorloven om naast de kapittelkerk een aparte doop- of parochiekerk te bouwen.

Terwijl de deken de geestelijke leiding had in de kapittelkerk, had de plebaan (of pastoor) dat in de parochiekerk.

Walram en enkele van zijn opvolgers stichtten diverse jaardiensten aan de kapittelkerk.

Daar knielde het neer voor de deur van de kapittelkerk van Onze Lieve Vrouw.

Halverwege de vijftiende eeuw (1443/44) slaagde heer van Batenburg, Dirk II van Bronkhorst, erin via de aartsbisschop van Keulen de kerk te verheffen tot kapittelkerk met een deken en zes kanunniken.

Het kreeg een grondgebied ten oosten van de middeleeuwse burcht voor de kapittelkerk en de huisvesting van de kanunniken.

Kapittelkerk van St. Pieter Romaans venster met gotische tracering in spaarnis ter hoogte van de meest westelijke travee van de zuidelijke zijbeuk.

Waarschijnlijk hebben de kanunniken van de Utrechtse Sinte-Marie het Lebuïnus-officie nog lang gezongen, zodat het later voorkwam in het verzamel-antifonale van deze kapittelkerk.