Kapucijnapen

Een grondlijn voor angst bij kapucijnapen vaststellen... door hun reactie op visuele prikkels te meten.

Naast de zeeotter is eigenlijk alleen van chimpansees, kapucijnapen en makaken bekend dat ze schelpen of harde noten kapotslaan met stenen, iets wat ze pas na lang oefenen onder de knie krijgen.

Kapucijnapen eten voornamelijk rijpe vruchten, bessen en insecten, maar kunnen hun dieet aanvullen met allerhande voedsel.

Tot de breedneusapen van Midden- en Zuid-Amerika (Platyrrhini) behoren onder andere de brulapen, spinapen, slingerapen, oeakari's, springaapjes, kapucijnapen, doodshoofdaapjes en klauwaapjes: de oeistiti's, leeuwaapjes en de tamarins.

Bruine kapucijnapen kunnen vrij oud worden.

De doodshoofdaapjes (Saimiri) zijn een geslacht van de familie Kapucijnapen, doodshoofdaapjes en klauwaapjes (Cebidae).

Kapucijnapen komen ook regelmatig op de grond om daar voedsel te zoeken.

Kapucijnapen kunnen bijzonder agressief worden tegen dieren van een andere groep.

Kapucijnapen kunnen in twee groepsvormen voorkomen: kleine harems van één mannetje en één tot drie vrouwtjes, of in grotere groepen bestaande uit zeven tot twintig dieren, waaronder meerdere mannetjes.

Kapucijnapen planten zich vrij traag voort, ongeveer één keer in de twee jaar.

Kenmerken Hij onderscheidt zich van de andere kapucijnapen door zijn gele tot gouden rode borst, buik en bovenarmen.

De kapucijnapen zijn nauw verwant aan de doodshoofdaapjes (Saimiriinae) en de klauwaapjes (Callithrichinae).