Karakoram in een zin

Karakoram betekent zoiets als ‘zwarte bergketen’.

Philips en Jenny Visser ondernemen, in de periode tussen 1922 en 1935, vier expedities in de Karakoram.

De Karakoram bezit een grote verscheidenheid aan dieren, waaronder veel sterk bedreigde soorten.

Deze verkenning en het resulterende boek Two Summers in the Ice-Wilds of Eastern Karakoram: The Exploration of Nineteen Hundred Square Miles of Mountain and Glacier behoorden tot hun grootste prestatie.

Hieraan kwam in 1971 een einde, toen de Karakoram Highway tussen Gilgit en Karimabad gereed kwam.

In de zomer van 1898 besloot het echtpaar te ontsnappen aan de hitte en de westelijke Himalaya en Karakoram te verkennen.

Hij zette ze immers op het spoor van de nog niet geëxploreerde bergmassieven in de Karakoram.

Verder een dialezing over een fietstocht over de Karakoram-highway tussen Pakistan en China.

Voorlopig blijven die Indiase en Pakistaanse soldaten nog wel even kleumen op de passen van de Karakoram.

In het noorden wordt de grens gevormd door de eindeloze Mongoolse woestijnen, in het westen door de Himalaya- en de Karakoram-gebergtes, terwijl het zuiden en oosten worden begrensd door de Pacifische Oceaan.

Na wederom veel mails en veel opties, bleek er maar een haalbaar, en dat is toch via de Karakoram Highway China in te gaan en dan helemaal om Tibet heen rijden, via Xian naar het zuiden en Laos binnen te vallen.

De route van de Karakoram Highway.

Bij de trigonometrische opmeting van Brits-Indië door T.G. Montgomery kreeg de Gasherbrum I de naam K5 (vijfde top in de Karakoram).

De hele Karakoram wordt gekenmerkt door harde winden en grote verschillen tussen dag- en nachttemperaturen.

Desondanks zal zelfs als de pas geopend zou worden het belang niet al te groot meer zijn, vanwege de aanleg van de Khunjerabpas en de Karakoram Highway verder naar het westen.

Enkele van de hoogste bergen ter wereld en de langste gletsjers buiten de poolgebieden liggen in de Karakoram.

In Pakistan zijn de meeste toeristen bergklimmers, die de noordelijke zijdalen intrekken naar de toppen van de Karakoram.

Opvallend is dat de waterscheiding niet in de hoogste bergen ligt, maar ten noorden van de Grote Himalaya: in de Transhimalaya en (verder naar het westen) de Karakoram.

Ten oosten van het Gasherbrummassief wordt de Karakoram opnieuw in twee evenwijdige deelketens verdeeld: de Siachen Muztagh in het noorden en de Saltoro Muztagh in het zuiden.

De Batura Sar is de hoogste top van de Batura Muztagh, de meest westelijke bergketen die tot de Karakoram wordt gerekend.