Kashag in een zin

In de eerste helft van de 20e eeuw waren er drie soorten assemblees, die meestal op verzoek van de Kashag bijeenkwamen en advies en mening formuleerden over door de Kashag aangedragen onderwerpen.

Dat wordt duidelijk uit een onderzoek naar de afkomst van de personen in de Kashag, de shapes alsmede de afkomst van chigyab khembo - de hoogste van de monniken als functionaris in Tibet - gedurende de periode 1900-1959.

De rest werd door de Kashag zelf afgehandeld.

Het percentage zaken dat door de Kashag zelf werd afgehandeld had de neiging te stijgen in periodes van een regent en te verminderen in periodes van een sterke dalai lama.

Hierdoor kon de Kashag met de Chinezen onderhandelen, zonder dat er het risico was dat de dalai lama in handen van de Chinezen zou vallen.

In 1842 werd hij zelf benoemd tot shape en lid van de kashag.

In deze periode van 59 jaar waren er in totaal 49 shapes in de Kashag; 12 monniken en 29 leken.

In deze situatie kwam een briefwisseling tot stand die later bron is geworden van speculatie en propaganda; een briefwisseling waarvan bijna geen enkel lid van de Kashag op de hoogte bleek.

Ook de Kashag was tot het inzicht gekomen dat de situatie in Lhasa steeds minder houdbaar werd, zolang de dalai lama zich nog in Lhasa bevond.

Verder reisden er familie, twee leraren van de dalai lama, zijn twee tsenshap, de Kashag en een groot aantal functionarissen mee.

Zijn telegram hierover bereikte de Kashag op 14 april 1947.

Minister Ngabo zat die dag een vergadering van het Voorbereidingscomité van de TAR voor, bijgewoond door vrijwel alle leden van de Kashag.

Tijdens de opstand in Tibet van 1959, toen de kashag opstandige Tibetaanse regeringsfunctionarissen had verboden nog langer in het Norbulingkapaleis te vergaderen, werden de vergaderingen vanaf 12 maart in Shol gehouden.

Nieuwe leden werden benoemd door de dalai lama of regent op basis van aanbeveling van de Kashag zelf, die daartoe een lijst van 4 à 5 personen opstelde.

Aftreden Nadat de dertiende dalai lama overleed in 1933, werd hij in de zomer van 1935 door de kashag benoemd als vooraanstaand functionaris om de reïncarnatie van de dalai lama te vinden.

De dalai lama werd formeel het hoofd van de regering met een raad van ministers (vanaf dat moment de kashag genoemd) voor de dagelijkse politieke en bestuurlijke leiding van het Centraal-Tibet.

Hij was nooit minister geweest en had nooit deel uitgemaakt van formele overheidsstructuren, zoals bijvoorbeeld de Kashag.

Hij werd bevorderd tot dzasa en tot monnikminister benoemd voor buitenlandse zaken in de Kashag in februari 1948.

In de jaren '30 deed hij werk als tolk Engels voor de Kashag ; in 1933 deed hij dit werk bijvoorbeeld ook voor de Brit Williamson.

Met deze brief initieerde hij een serie briefwisselingen tussen beide, waarvan de leden van de Kashag niet op de hoogte waren.