Kasselrij

De burggraaf was belast met een militaire, een bestuurlijke en een gerechtelijke opdracht: de bewaking van de burcht, het bestuur van de kasselrij namens de graaf en het voorzitterschap van de schepenbank van de kasselrij.

Daardoor telde de kasselrij maar 38 ammanieën.

Daarmee komt een eind aan de grootste kasselrij van het graafschap Vlaanderen.

De Carembault, nu een kleiner gebied, werd het kleinste van de vijf kwartieren van de kasselrij van Rijsel.

De oudste beschrijving die we van het kasteel hebben, is het rapport opgesteld op 13 augustus 1400, ter gelegenheid van de overdracht van de kasselrij aan de nieuwe graaf van Périgord, Louis d'Orléans.

Deze plaatsen vormden indertijd het oostelijk deel van de Oudburg of Kasselrij van Gent.

In de 16de eeuw werd de kasselrij Veurne door de Spanjaarden heroverd en ter bescherming tegen plunderingen vanuit Oostende werden verschillende redoutes opgericht, waaronder in Tervate; deze verdwenen later.

Omdat de kastelein van Sint-Omaars te machtig was gebleken, splitste Robrecht deze kasselrij op in kleinere kasselrijen.

Op het grondgebied lagen drie heerlijkheden, waarvan de heerlijkheid Westouter onder de Kasselrij Belle viel.

Ridder Boudewijn Ryphens was grootbaljuw van Brugge en van de kasselrij Brugge (1259-1261).

Filips van de Elzas bevestigde in april 1190 de privileges van de stad via een bewaarde keure: Kortrijk werd uit de kasselrij geheven, kreeg een eigen bestuur en lijfeigenen konden zich als vrije burgers (poorters) in de stad vestigen.

Een roede was een administratief onderdeel van een kasselrij.

Het gebied was opgenomen in de kasselrij Veurne-Ambacht.

Wijtschaete was gelegen in de kasselrij Ieper.

Daarnaast lagen er binnen Veurne-Ambacht een aantal heerlijkheden verspreid die geen deel uitmaakten van de kasselrij.

De kasselrij van Raix omvatte de parochie Raix en een deel van de parochie Villefagnan en behoorde toe aan de Heer van Raix, die ook recht sprak in zijn gebied.

De stad en de omliggende kasselrij kregen later elk een eigen baljuw.

De toestand was er voor hem niet rooskleurig; hij was zijn openbare functies ontnomen, met inbegrip van de kas van de kasselrij Oudenaarde, zijn goederen stonden onder sekwester en zijn woonhuis was openbaar verkocht aan kroegbaas P. Cromphout.

Door zijn huwelijk in 1239 met Adelehdi, dochter van Savary I van Mauléon, erft Gwijde de kasselrij Châteauneuf, die het noorden van het huidige kanton Secondigny beslaat : Largeasse, Neuvy-Bouin, Pougne-Hérisson en Saint-Aubin le Cloud.

Een jongere broer van hem, Joseph-Bruno Keingiaert (1768-1829), was advocaat bij de Raad van Vlaanderen en werd schepen van de stad en van de kasselrij Ieper.