Kazematten

Zo zijn er een aantal kazematten uit de Nederlandse periode (1817-1830) welke boven op de kazematten uit de tijd van Vauban werden gebouwd.

Kazematten werden in Nederland vanaf het vooral langs de 52 kilometer lange Grebbelinie (die liep van Rhenen tot aan Bunschoten) en langs de (vooral bij Olst) gebouwd.

Kazematten zijn bedoeld om de eerste artilleriebeschietingen bij een vijandelijke aanval op te vangen, om vervolgens de opmars van de aanvallende partij te kunnen tegenhouden of dwarsbomen.

Verder zijn er kazematten, een noodhospitaal en commandobunkers te zien.

Samen hebben de mergelgrotten, Fort Sint Pieter, de Kazematten en de ENCI hebben er een bewogen geschiedenis opzitten.

Wel eens van de Kazematten gehoord?

Bij Kornwerderzand werden de kazematten in de meidagen van 1940 ingezet om de Duitse opmars door Nederland te stoppen.

Daarnaast bevinden zich hier belangrijke delen van de "Kazematten", die onder begeleiding van een gids te bezoeken zijn.

De kazematten zijn nog deels voorzien van de oorspronkelijke camouflage.

De torpedo's lagen opgeslagen in de kazematten.

Deze is van hetzelfde type als de eerdergenoemde kazemat van bastion A (en van de verdwenen kazematten van de bastions B en C).

Een bomvrije commandobunker, waarvan op twee meter diepte, telefoonkabels liepen naar alle kazematten en bunkers.

Een van de kazematten deed dienst als ingang van het fort en was vaak 100 meter naar achter gelegen.

Er kwamen cisternen, kazematten en munitiemagazijnen.

Het is overigens onzeker of de prototypen echt aan oorlogshandelingen hebben meegedaan: men beschoot wellicht kazematten van de al midden februari gebroken Mannerheimlinie.

Hierdoor konden de Duitsers de kazematten niet afbouwen en waren ze gedwongen de kanonnen verder landinwaarts op te stellen.

Hierdoor konden de kazematten door aanaarden en reliëf in het landschap aan het zicht van de vijand onttrokken worden.

Hij kwam met zijn peloton neer in de Mars en Wijthpolder, minder dan 700 meter van de Maasbrug, niet ver van de twee kazematten die de zuidelijk oprit verdedigden.

In het voorjaar van 1944 werden slechts twee kanonnen beschermd door kazematten; de andere bleven opgesteld in de kuilen.

Niettegenstaande er reeds in 1898 interesse was om deze kazematten toeristisch te exploiteren, zijn ze pas sinds 1933 open voor publiek.