Kelkbladeren

Soms ontspringen de kafnaalden al vanaf het midden van de kelkbladeren en zijn ze behoorlijk lang, evenwijdig liggend aan de kelkbladeren en kunnen ze er zelfs bladachtig uit zien.

De bloemen zijn geel tot oranje met kelkbladeren tot de 15 centimeter lang en bloeien 's nachts tussen de maanden november en december.

In Woolhouse, H. W. Advances in Botanical Research (Academic Press Inc.) 7: 570. De kelkbladeren worden 7 tot 9 centimeter lang en vaak 2 centimeter breed.

Ook heeft sierlijke vetmuur altijd vijf kroon- en kelkbladeren in plaats van de vier tot vijf bij liggende vetmuur.

De kelkbladeren staan van de kroonbladeren af.

De bloemen bestaan uit drie vrije kroonbladeren en drie groene kelkbladeren.

De deltavormige kelkbladeren zijn ongeveer 1,5 mm groot.

Aan het uiteinde blijven twee tot vijf samengebogen kelkbladeren behouden.

Bij veel soorten zijn de kroonbladeren helderrood en de kelkbladeren paars (kleuren die de kolibries aantrekken die in Zuid-Amerika de bestuiving verzorgen).

De 40 cm brede bloemen hebben vele doornen op de kastanjebruine kelkbladeren.

De bloemen hebben een stervormig uiterlijk met 5 kelkbladeren en een corona die de stampers en de meeldraden omvat.

De kelkbladeren zijn 2-3 mm lang en elliptisch tot langwerpig van vorm.

De kelkbladeren zijn groenachtig wit en tot 2 x 0,8 cm groot.

De kelkbladeren zijn groengeel van kleur, lang en smal.

De kelkbladeren zijn groen tot roodachtig wit aan de buitenkant en wit tot crèmekleurig aan de binnenkant en tot 3 x 0,7 cm groot.

De kelkbladeren zijn tot 3,7 x 0,8 cm groot.

De kelkbladeren zijn wit, langwerpig en 2-3,3 × 0,7-1 cm groot.

De kroonbladeren zijn paars en bijna even groot als de kelkbladeren.

De rondachtige kelkbladeren zijn iets korter dan de kroonbladen en hebben een witte rand.

De vijf, circa 10,5 cm lange kroonbladeren en vijf kelkbladeren zijn vlezig, wit, wasachtig, gegolfd en vaak teruggeslagen.