Kemalisme

De culturele tweedeling in Turkije tussen moderne seculieren en conservatieve gelovigen gaat terug tot het kemalisme.

Met het woord wil de regering Erdoǧan breken met dat kemalisme: de campagne voor naamsverandering kan worden gezien in het licht van de campagne van de regering.

Samsun, de kraamkamer van het kemalisme, maakt zich op voor de tweede ronde komende zondag.

Hij heeft Turkije het kemalisme gegeven: hij scheidde de geloof van de Staat en voerde verregaande hervorming in.

Dit kemalisme was lange tijd verzekerd van de macht: daar zorgde het leger wel voor, de grote hoeder van het gedachtegoed van Atatürk.

Met de massale trek naar de stad midden vorige eeuw, op het hoogtepunt van het Turkse kemalisme, verloren de alevieten hun religieuze, culturele dorpskader en raakte de alevitische identiteit in crisis.

Het Turkse leger, dat zich als vanouds de behoeder ziet van het Seculaire Kemalisme, staat erg wantrouwend tegenover de AKP.

Gökalp is geen islamist maar een Turkse nationalist en een van de grondleggers van het kemalisme.

De aanhangers van het Kemalisme roepen dit maar al te graag als een spookbeeld op, om tegenkrachten tegen de politieke islam te mobiliseren.

Mustafa Kemal lanceerde hierna zijn politieke visie, het kemalisme geheten, die Turkije moest moderniseren.

Zijn dochter, professor Yakut Irmak Özden, is directeur van het instituut voor kemalisme.

Dit alles in het kader van de kemalistische staatsideologie (kortweg kemalisme ).