Kerenski

De Kornilov-affaire leidde tot afbrokkelijking van de steun aan Kerenski, want er waren geruchten dat Kerenski in eerste instantie de opmars van Kornilov had bevolen.

Aangekomen keerde Kornilov tegen Kerenski en wilde zelf de macht in Petrograd grijpen.

Ondanks aanvankelijke successen werden ze gedwongen het offensief stop te zetten omdat het Kerenski-offensief op niets uitgelopen was.

Kerenski en zijn regering werden afgezet.

Hij steunde eerst de bolsjewistische eis van vrede zonder annexaties, om in de nazomer in het voetspoor van D.J. Wijnkoop steun te verlenen aan het door A.F. Kerenski gelanceerde militaire offensief.

De partij ging een alliantie aan met de boerenpartij der Trudoviken (w.o. Aleksandr Kerenski lid van was).

De Voorlopige Regering werd gevangengenomen, alleen minister-president Kerenski wist te ontkomen.

Het is wel duidelijk dat toen de troepen van Kornilov Pertograd naderden Kerenski het bevel gaf om ze als contrarevolutionairen te beschouwen en ze te arresteren.

In de Derde Coalitieregering ( 15 juli - November 7 1917 ) van premier Aleksandr Kerenski ( Sociaal-Revolutionaire Partij ) was hij vicepremier.

Kerenski's belofte aan de geallieerden om de oorlog voort te zetten (die hij gestand deed) werd hem echter zeer kwalijk genomen.

Na de Februarirevolutie van 1917 was Savinkov enige tijd onderminister van Oorlog, maar bleek niet geheel betrouwbaar, omdat hij samen met generaal Lavr Kornilov tegen de Voorlopige Regering en premier Kerenski complotteerde.

Om de groeiende onrust in het land te beheersen stuurde Kerenski generaal Lavr Georgijevitsj Kornilov naar Petersburg.

Rodzjanko, Kerenski (een republikein ) en prins Lvov lieten weten dat als Michaël de troon zou bestijgen, zij niet konden instaan voor de veiligheid van de nieuwe tsaar.

Uiteindelijk werd er op 6 augustus (24 juli) 1917 een nieuwe regering gevormd dat voornamelijk uit sociaal-revolutionairen bestond en waarvan Kerenski de voorzitter was.

Vanwege zijn talenten als politicus en redenaar werd Kerenski in de voorzomer van 1917 minister-president van de voorlopige regering, waarna er meer SRP'ers tot de regering toetraden.

De nieuwe regering onder Aleksandr Kerenski stond minder negatief tegenover meer autonomie voor minderheden dan de tsaar.

De partij ging een alliantie aan met de boerenpartij der Troedoviken (w.o. Aleksandr Kerenski lid van was).

In ballingschap Het lukte Kerenski niet om militaire hulp te verkrijgen, waarop hij naar Moermansk vertrok.

In Petrograd bewapende Kerenski de bolsjewieken met wapens en hij kreeg weinig succes van het leger.

Kerenski was de tweede premier van de Russische Voorlopige Regering totdat deze tijdens de Oktoberrevolutie werd afgezet.