Kerklatijn

Deze versie van het Kerklatijn heeft dus een zeer grote invloed gehad op het Latijn gedurende de middeleeuwen.

Hiëronymus levert op zijn beurt een substantiële bijdrage aan het Kerklatijn met zijn geschriften en met de publicatie van de Vulgaat.

Kerklatijn: Uitgesproken als ie in hier.

Het Kerklatijn legt een herkenbare patine over de heerlijk universele taferelen.

De eerste onder hen is Tertullianus die aan de wieg staat van het Kerklatijn.

Geschiedenis Voor de oorsprong van het Kerklatijn moet men terug naar de geschiedenis van het Latijn en van de vroege kerk.

Al in het middeleeuwse West-Europa werden al onder invloed van het Kerklatijn bestaande termen samengevoegd of in een nieuwe betekenis gebruikt, om christelijke begrippen te introduceren.

De onderstaande tabel geeft een overzicht van de meest gangbare uitspraakregels van zowel het klassiek Latijn als het Kerklatijn.

Het woord "epifanie" is afkomstig via het Kerklatijn epiphania uit het Grieks ᥅πιφᬢνεια 'verschijning' en afgeleid van phainein, dat 'tonen', 'aan het licht brengen' of 'openbaren' kan betekenen.

Oorsprong De oorsprong van het woord moet waarschijnlijk gezocht worden in het Italiaanse carne levare ( kerklatijn : carnem levare), het 'opheffen/wegnemen van het vlees'.