Kerktaal

Er komt veel gedetailleerde informatie op ons af, vol kerktaal, orgeljargon en verwijzingen naar bijbelse gebeurtenissen.

Het Palmyreens-Aramees lijkt veel op het Syrisch-Aramees, de kerktaal van de Syrisch-orthodoxe, Syrisch-katholieke en Maronische Kerk.

In de reformierte kerken werd het Nederlands in de 17e eeuw als kerktaal ingevoerd en bleef dat tot eind 19e eeuw.

Tot in het midden van de 20e eeuw bleef het Nederlands in enkele afgescheiden gereformeerde gemeenten als kerktaal in functie.

Het Latijn wordt de kerktaal, de Vulgata van Hieronymus de kerkbijbel.

In de jaren dertig werd het Nederlands als kerktaal bij de altreformierten van de ene op de andere dag afgeschaft.

Als kerktaal en schooltaal werd het Nederlands er langer gebruikt dan in Oost-Friesland.

In deze periode werd de Nederlandse cultuurtaal vervangen door het Frans als overheidstaal, en door het Duits als kerktaal.

De van daaruit gestuurde zendelingen Cyrillus en Methodius kerstenden na 863 het volk en richtten een ‘nationale’ Slavische kerk op met het Oudkerkslavisch als kerktaal.

Het dorp is van kerktaal veranderd (van het Nederlands naar het Frans ) in de tijd van de overheveling naar Limburg.

In de Bijbel wordt het woord Ityopya geïntroduceerd en het Boek der boeken wordt vertaald in het Ge’ez, dat altijd de officiële kerktaal is gebleven, ook toen het Amhaars de officiële voertaal werd.

Remersdaal werd in 1851 een onafhankelijke gemeente, mede omdat de kerktaal in Homburg Duits en in Remersdaal Nederlands was.

Rond 1650 verving het Nederlands het Nederduits als kerktaal, schooltaal en schrijftaal.

Van de 17e tot ver in de 19e eeuw werd het Nederlands in dit gebied als ambtstaal gebruikt, en tot aan de Tweede Wereldoorlog werd het Nederlands zelfs nog in enkele kerken als kerktaal gebruikt.