Kerkten

Daarvoor kerkten de protestanten uit Laren in de nabijgelegen kapel uit 1684, die dermate was vervallen dat over werd gegaan tot nieuwbouw.

De gereformeerden kerkten aanvankelijk in Leens, dat op 3 kilometer lopen ligt.

De parochianen kerkten vanouds in de Sint-Barbarakapel, maar deze was te klein en voldeed niet meer.

Ook zij kerkten in deze kapel.

Sinds 1993 wordt het gebouw gebruikt voor diensten van de vrijgemaakten, die daarvoor in de vroegere kosterij (dorpshuis) kerkten.

Vanouds kerkten de inwoners van Brandhoek in de parochiekerk van het 2 km verderop gelegen Vlamertinge, maar er ontstond behoefte aan een eigen kerkgebouw.

Ze kerkten voortaan in het nabijgelegen Eenrum, ook omdat de weg tussen Ernstheem en Maarhuizen in de loop der tijd steeds onbegaanbaarder werd.

In die dagen kerkten de meeste mensen in buitgemaakte RK-kerken, die al tijdens de beeldenstorm van 1566 gezuiverd waren van alle overbodige heiligenbeelden.

Voortaan kerkten de Dongense katholieken weer in een “echte” kerk: de waterstaatkerk aan de Hoge Ham.

Voortaan kerkten de Roomsen in de voormalige schuilkerk van de jezuïeten aan de Oude Langendijk die na hun uitwijzing in 1708 door de Franciscanen werd beheerd.

De dorpsbewoners kerkten dan ook in een geheime schuurkerk in het dorp, waar ook mensen uit onder andere Druten heen gingen.

De eerste bewoners kerkten vooral in de Sint-Martinuskerk van Bilk.

De rooms-katholieken, die hun godsdienst niet in het openbaar mochten belijden, kerkten in de achttiende eeuw in zogenaamde kerkschuren.

Veel gemeenten kerkten op noodlocaties en er ontstond in diverse gemeenten onenigheid met het in de PKN gebleven deel over de kerkelijke goederen.