Kerkvaders

Dr. Liuwe Westra onderzoekt kerkvaders Lollum - Dr. Liuwe Westra uit Lollum gaat in deeltijd onderzoek doen naar de kerkvaders.

De gespecialiseerde bibliotheek gewijd aan de kerkvaders is overgenomen door de Uitgeverij Brepols, die verder instaat voor de publicatie van de reeks uitgaven gewijd aan de kerkvaders.

Deze Kerkvaders hadden met hun commentaren op de Bijbel een grote autoriteit in de middeleeuwen: de Bijbel werd lange tijd immers gelezen aan de hand van hun interpretaties en verklaringen.

Hij bestudeerde de kerkvaders en na een bezoek aan La Trappe, een van zijn abdijen, besliste hij daar te blijven.

Door dit boek heb ik ook een weerzin gekregen jegens katholieke kerkvaders en andere heiligen.

Maar daar tegenover staan dan zowat alle overige kerkvaders, inclusief Augustinus, sterk in oppositie.

In haar desbetreffende brief vermeldt de genoemde Congregatie onder meer dat Thomas van Aquino haar al “Apostel van de Apostelen” noemde – hetgeen een halve waarheid is, want deze titel werd haar ook al door bepaalde kerkvaders toegekend.

Het oude Africa van de kerkvaders als wensdroom van Rome naar Rome als middelpunt.

Kerkvaders uit de 3de tot 5de eeuw (Clemens van Alexandrië, Tertullianus, Origines, Ambrosius van Milaan, Johannes Chrysostomus zagen Maria Magdalena als apostel der apostelen.

Aan beide zijden van het hoge portaal, dat de vorm van een triomfboog heeft, staan in de nissen figuren van kerkvaders.

De 28 panelen omvatten 20 gebeurtenissen uit het leven van Jezus Christus, gevolgd door afbeeldingen van 4 evangelisten en 4 kerkvaders.

De trapleuning en de reling zijn versierd met beelden van de apostelen en de kerkvaders.

De vroege kerkvaders stonden zeer wantrouwend tegenover instrumentale muziek.

Hieraan kan men nog de Bijbelcitaten uit de werken van de Latijnse kerkvaders toevoegen, waarvan sommige overeenkomen met bepaalde groepen handschriften.

In de geschriften van de kerkvaders worden meerdere stromingen binnen de gnostiek genoemd, die als ketterij worden veroordeeld.

In dit verband werd de eerste zin van Genesis bewust verkeerd door kerkvaders vertaald, omdat anders de oorspronkelijke emanatieleer zou worden onthuld.

Latere kerkvaders waren zich van deze etymologie niet meer bewust en schreven dat de stichter van de groepering een dwaalleraar met de naam Ebion was geweest.

Later in de 16de eeuw begon men echter ook de pedagogische waarde van de kerkvaders in te zien.

Maar uiteindelijk verhieven de Griekse kerkvaders de beeldende kunst tot het niveau van de heilige schriften zelf.

Naast Augustinus, Hiëronymus en Ambrosius geldt hij als een van de vier grote westerse kerkvaders.