Kernkracht

Achteraf gezien is dit niet verwonderlijk, omdat in zijn tijd hiervoor nog niet voldoende inzicht in de sterke kernkracht en zwakke kernkracht aanwezig was.

Een verwijzing naar de zwakke kernkracht is te lastig, want ik weet het ook niet.

Aangezien de zwakke kernkracht zowel zeer zwak is als alleen op zeer korte afstand werkt, is het meest merkbare effect ervan toe te schrijven aan haar andere unieke eigenschap: verandering van smaak.

Bij elementen zwaarder dan ijzer neemt de bindingsenergie per nucleon af: de afstoting tussen de vele protonen neemt toe en wint terrein op de aantrekkende sterke kernkracht.

Buiten de atoomkern is dan ook weinig te merken van de sterke kernkracht.

In het geval van de kernkracht is echter sprake van een aantrekkende kracht, wat deze analogie opbreekt.

Dit omdat het zich wel gedraagt als een "deeltje", maar dan zonder interactie behalve gravitatie en mogelijk de zwakke kernkracht.

Hoe gedraagt de sterke kernkracht zich onder extreme omstandigheden zoals die in de Large Hadron Collider, 's werelds grootste deeltjesversneller?

In dit onderzoek willen we met precisiemetingen nagaan hoe de sterke kernkracht zich gedraagt onder de extreme omstandigheden die ontstaan in de LHC-deeltjesversneller wanneer protonen op elkaar geschoten worden.

Maar allerlei wetenschappelijke theorieën laten wel de mogelijkheid open dat de kernkracht kan variëren.

De quarks en gluonen zijn onderdeel van de theorie van de sterke kernkracht: de kwantumchromodynamica (chromo- betekent kleur-).

Deze kracht werd Sterke kernkracht gedoopt.

In 1935 publiceerde hij de verhandeling "On the Interaction of Elementary Particles" waarin hij – om de sterke kernkracht tussen protonen en neutronen te verklaren – het bestaan van mesonen voorspelde.

In een instabiele atoomkern met te veel neutronen ten opzichte van het aantal protonen kan een alfa-deeltje makkelijker door de barrière van de sterke aantrekkende kernkracht komen dan een zwaarder deeltje.

Lee en Chen Ning Yang vermoedden dat natuurkundige processen die werden beheerst door de zwakke kernkracht mogelijk verschilden van hun spiegelbeeld – een eigenschap die de naam 'pariteitsschending' zou krijgen.

Op basis van bovenstaande uitdrukking kon hij de massa m schatten van het deeltje dat de sterke kernkracht veroorzaakt.

Stabiel deeltje De sterke kernkracht houdt het alfadeeltje zo sterk bijeen, dat deze kern heel stabiel is (zie grafiek van de bindingsenergie per nucleon).

Aantrekkende kracht De kernkracht komt in het model van Hideki Yukawa door het uitwisselen van pionen tussen de nucleonen.

De kernkracht is een restkracht van de sterke wisselwerking die de quarks binnen de protonen en neutronen bij elkaar houdt.

Dit is de zogenaamde residuele kernkracht.