Kernspinresonantie

De grootste doorbraak (en de bekendste) van het gebruik van kernspinresonantie lag op het gebied van de medische diagnose.

Computertomografie (CT scan) en kernspinresonantie (MRI) kunnen eveneens noodzakelijk zijn.

Aangezien de kern een netto spin bezit is deze geschikt voor analyses door middel van kernspinresonantie (NMR).

De grootste doorbraak (en de bekendste) van het gebruik van kernspinresonantie lag op het gebied van de medisch diagnose.

Kernspinresonantie bleek met name zeer geschikt te zijn voor het meten van waterstofatomen die in koolstofverbindingen voorkomen.

Later ontwikkelde Ernst collega Wüthrich een methode om met kernspinresonantie de driedimensionale structuren van proteïnes en nucleïnezuren te bepalen.

Met behulp van kernspinresonantie kunnen wetenschappers op een elegante en nauwkeurige wijze de chemische structuur en eigenschappen van materialen bepalen, en wordt zodanig op grote schaal toegepast in de natuur- en scheikunde.

NMR, kernspinresonantie, wordt toegepast in de scheikunde en biologie.

Wetenschappers realiseerden al snel dat kernspinresonantie ook bruikbaar was op gebieden buiten de natuurkunde, bijvoorbeeld in de scheikunde maar vooral in de biochemie om de eigenschappen en structuur van complexe koolwaterstofmoleculen te bestuderen.

Zes weken voor zijn komst had Edward M. Purcell met Robert Pound kernspinresonantie ontdekt.