Kerstening

Kerstening De derde ontwikkeling van de 10e eeuw was de kerstening van Scandinavië door katholieke, voornamelijk Angelsaksische, missionarissen, die in Västergötland aankwamen om er te preken onder de "heidenen".

Volgens deze legende werd deze steen voor de kerstening van het gebied door heidenen werd geofferd aan de goden, maar na de kerstening niet meer.

Bij de kerstening van de feesten vindt ook Aswoensdag zijn oorsprong; het begin van de vastentijd als voorbereiding op het Paasfeest.

Deze relatief late integratie heeft overigens als consequentie dat in Orkney de kerstening veel later tot stand komt dan op het vasteland.

Geert Berings wou enkele diepgewortelde ideeën over de kerstening in vraag te stellen.

In de praktijk verliep de kerstening een stuk langzamer en minder spectaculair dan de doen vermoeden.

Het is een fallussymbool en symbool van de kerstening van de man door de vrouw.

Poetins dogma, dat Rusland, Oekraïne en Wit-Rusland sinds de kerstening van Kievan Rus in 988 ‘één volk verenigd door één taal’ vormen, is ouwe koek.

Volgens Wikipedia heeft het te maken met de kerstening van de Germanen in Europa.

Allerlei zogenaamde beschavingsinitiatieven – kerstening, onderwijs – hebben daarbij geholpen.

Een voorbeeld van kerstening/syncretisme is Selaviq, een kerstceremonie.

Hij belandde weliswaar nooit in het gebied dat nu de VS heet, maar met zijn eerste ontdekkingsreis in opdracht van het Spaanse hof begon wel de kolonisatie en kerstening van ‘de Nieuwe Wereld’.

Ondanks dat die best aardig versterkt waren en langs grote rivieren lagen en de Romeinen ondanks de kerstening nou niet echt van de andere wang toekeren waren.

Voor het eerst sinds de kerstening van onze streken zijn gelovigen niet in staat Pasen te vieren in een kerk.

Waar de missionaris met zijn evangelieboek verscheen, blonk al snel het Frankische zwaard, getuige bijvoorbeeld de gedwongen kerstening van de Saksen, vergezeld van het afschuwelijke bloedbad van Verden in 782.

Bij de kerstening van deze streek werden zulke heilige plaatsen eigenlijk ontdaan van hun natuursymbolen die verwezen naar het animistische geloof.

Dat er tientallen van deze palen in de Nederlandse volkenkundige musea zijn verzameld, kwam voort uit de stellige overtuiging dat ze spoedig van het toneel zouden verdwijnen na de pacificering en kerstening van de oorlogszuchtige Asmat.

Dat lokte weer opstanden uit die pas ophielden aan het einde van de 12e eeuw, toen de Slavische vorsten definitief verslagen waren of na kerstening opgingen in de Duitse adelstand.

De kerstening van de Tataren moet echter niet worden gezien als een synoniem van russificatie: veel christelijke Tataren bleven zich immers Tataars beschouwen en behielden het Tataars als moedertaal.

De naam van de schutspatroon (St. Laurentius) wijst op een voorgermaanse kerstening.