Keurvorstendommen

Vooral in enkele keurvorstendommen van telde het ideeëngoed van Luther vrijwel onmiddellijk veel aanhangers, een aantal dat bovendien gestaag toenam.

Hierdoor werden de beide keurvorstendommen verenigd.

Hiermee kwam het principe van het Heilig Roomse Rijk met zijn keurvorstendommen op losse schroeven te staan.

Na de vereniging van de keurvorstendommen Palts en Beieren in 1777 waren uiteindelijk 8 van de 11 wereldlijke zetels in handen van Beieren.

Om een versplintering of vermeerdering van de keurstemmen te voorkomen, werden de keurvorstendommen tot ondeelbare territoria (Kurpräzipuum) verklaard.

De heerlijkheid Lahr werd afgestaan aan het keurvorstendom Baden en het gebied werd uitgebreid met delen van de voormalige keurvorstendommen Trier, Palts en Keulen.

Door het verdrag werden de keurvorstendommen van Beieren en de Keurpalts verenigd.

In 1257 werd het koninkrijk aangewezen als een van de zeven keurvorstendommen binnen het Heilige Roomse Rijk wat door de Gouden Bul van 1356 bevestigd werd zodat de koning van Bohemen als keurvorst erkend werd.

In de 13e eeuw werd de Palts een van de zeven keurvorstendommen in het Heilige Roomse Rijk, waardoor de paltsgraaf het recht had om mede de Rooms-Duitse koning te kiezen.