Keverslakken

Keverslakken zijn geen gelede dieren.

Paleoloricata is een uitgestorven orde van keverslakken (Polyplacophora).

De dieren worden 8 millimeter lang en is hiermee een van de kleinste soorten Europese keverslakken.

Het zijn kleine tot middelgrote keverslakken.

Areaal Wereldwijd zijn ongeveer 800 à 1000 soorten keverslakken bekend.

De in zee levende keverslakken hebben een huisje dat bestaat uit meerdere kalkdelen (vaak 8), en behoren wel tot de weekdieren maar niet tot de slakken.

De keverslakken van de onderorde Ischnochitonina hebben doorgaans onbedekte schelpplaatjes met duidelijke inkepingen (incisuren) aan de rand.

Keverslakken hebben geen ogen in de traditionele zin.

Ook de Polyplacophora (keverslakken), die men ook kan aantreffen op stenen in de brandings- en spatzone behoren tot de Aculifera.

Samen met hem werkte hij vanaf 1985 aan een reeks boeken die alle keverslakken beschrijven.

Slakken en de gelijkende mutsdragers (Monoplacophora) hebben bijvoorbeeld maar één schelpdeel, schelpdieren of tweekleppigen hebben er twee, keverslakken (die niet tot de slakken behoren) hebben 8 beschermingsplaten aan de bovenzijde.

Het zijn ovaal tot langwerpige keverslakken die tot 130 mm lang worden.

Keverslakken hebben een rugschelp van acht beperkt beweegbare, in elkaar grijpende schelpstukjes of platen, die bij elkaar gehouden worden door een zoom, gordel of mantelrok (perinotum).